خدمات متقابل اسلام و ایران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٥٥

است . او به داشتن حوزه و تربیت شاگردان معروف است . بیهقی در تتمه‌ صوان الحکمة می‌گوید : ( فلسفه بوسیله لوکری در خراسان انتشار یافت ) .
محمود محمد خضیری استاد جامع الازهر در مقاله‌ای که بمناسبت ( هزاره ابن‌ سینا در بغداد ) در کتابی بنام ( الکتاب الذهبی للمهرجان الالفی لابن سینا ) چاپ شده ( ص ٥٥ ) می‌گوید ابوالعباس عمر طویل یافت و من تاریخ وفات‌ او را به دست‌نیاوردم اما گمان می‌کنم در اواخر قرن پنجم هجری واقع شده‌ باشد .
عبدالرحمن بدوی در مقدمه تعلیقات ابن سینا ( صفحه ٨ ) از بر کلمن نقل‌ می‌کند که وفات لوکری در سال ٥١٧ ( اوائل قرن ششم ) بوده است . و خود بدوی می‌گوید من نمی‌دانم بر کلمن از چه مأخذی نقل کرده است .
٢ - ابوالحسن ، سعید بن هبةالله بن حسین . ابن ابی اصیبعه می‌گوید در طب ممتاز بود و در علوم حکمیه بافضل . وی شاگرد ابوالفضل کتیفات و عبدان کاتب بوده [١] و آنها شاگرد ابوالفرج ابن الطیب سابق‌الذکر [٢] این شخص همان کسی است که اجازه نمی‌داده است از محضرش یهودی یا نصرانی استفاده کند و ابوالبرکات بغدادی صاحب کتاب معروف ( المعتبر ) که در ابتداء یهودی بود با نیرنگ در کریاس در می‌نشست و استفاده می‌کرد و تا یک سال بهمین وضع ادامه داد . بعد از یکسال که استاد از وجود چنین‌ شاگردی آگاه شد بر او رحمت آورد و اجازه داد رسما شرکت نماید .
ابن ابی اصیبعه می‌نویسد : ابوالبرکات کتاب ( التلخیص ) النظامی ) تألیف خود سعیدبن هبةالله را نزد او خواند .
من نمی‌دانم آن کتاب در طب بوده یا فلسفه . سعیدبن هبةالله در ٤٩٥ در گذشته است .