المنظر بوده است ، مطابق آنچه در نامه دانشوران آمده کتابی در اثبات‌ نبوت خاتم‌الانبیا از روی تورات و انجیل و قواعد فلسفی نوشته و در سال‌ ٤٥٣ درگذشته است . از اساتید و شاگردان او اطلاعی نداریم .
٢ - ابوالحسن مختاربن حسن بن عبدان بن سعدان بن بطلان بغدادی نصرانی‌ معروف بابن بطلان شاگرد ابوالفرج بن الطیب نصرانی سابق الذکر است .
مانند استادش هم طبیب است و هم فیلسوف ، ولی بیشتر طبیب است تا فیلسوف ، با علی بن رضوان سابق‌الذکر تعارض و تنافس داشته و او را به‌ قباحت منظر سرزنش می‌کرده و ( تمساح الجن ) می‌خوانده است [١] یک‌ نوبت هم به مصر رفته و با وی ملاقات کرده و عاقبةالامر با ناراحتی از او جدا شده است به حلب و قسطنطینیه نیز مسافرت کرده و تا آخر عمر مجرد می‌زیسته است وفاتش در سال ٤٤٤ واقع شده است .
٣ - ابوالحسن انباری . فعلا از احوال او اطلاع زیادی نداریم . همین قدر میدانیم که مطابق آنچه در تتمه صوان الحکمة [٢] آمده است هم فیلسوف‌ بوده و هم ریاضیدان ولی ریاضیات غلبه داشته است و خیام ریاضیات را از محضر او استفاده می‌کرده است .

طبقه هشتم

این طبقه ، طبقه شاگردان شاگردان بوعلی است ، اعم از آنکه واقعا شاگرد شاگردان بوعلی بوده‌اند و یا با آنها همزمان بوده‌اند .
١ - ابوالعباس ، فضل بن محمد لوکری مروی هم فیلسوف است و هم ادیب ، احیانا از او به ادیب ابوالعباس لوکری تعبیر می‌شود . شاگرد بهمنیار بوده است . کتاب معروفی دارد بنام ( بیان‌الحق بضمان الصدق ) که هنوز چاپ نشده ولی نسخه‌هایش موجود است و مورد اعتناء فلاسفه بعد از خودش‌ است . در الهیات اسفار از او نام برده

[١] عیون‌الانباءج ٢ ص . ٢٤٠ [٢] ترجمه تتمه صوان الحکمة ص . ٨٠