. ٢ - من لایحضره الفقیه تألیف رئیس المحدثین ابوجعفر محمدبن علی بن‌ بابویه قمی معروف به صدوق ، خودش و پدرش از بزرگان طراز اول علماء شیعه‌اند و خاندان صدوق یک خاندان معروف است در شیعه . صدوق در حدود سیصد تألیف و تصنیف داشته است . نام " من لایحضره الفقیه " را که به‌ معنی " خودآموز فقه " است از کتاب " من لایحضره الطبیب " محمدبن‌ زکریای رازی اقتباس کرده است که به معنی " خودآموز طب " است . کتاب من لایحضره الفقیه مشتمل بر پنج هزار و نهصد و بیست حدیث است . شیخ صدوق نیز رحله حدیثی داشته است . در جوانی به بغداد مسافرت کرد . مشایخ بزرگ از محضرش استفاده می‌کردند و با اعجاب و تحسین به وی‌ می‌نگریستند شیخ صدوق برای ملاقات با سایر رجال حدیث که در خراسان‌ می‌زیسته‌اند به شهرهای نیشابور ، طوس ، سرخس ، مرو ، بخارا ، فرغانه‌ مسافرت کرد . در مقدمه من لایحضره الفقیه به این مسافرت اشاره می‌کند . وفات شیخ صدوق در ٣٨١ واقع شد و در نزدیکی حضرت عبدالعظیم در محلی که‌ هم اکنون به نام خودش معروف است دفن شد . ٣ - تهذیب الاحکام ، تألیف شیخ الطائفه ابوجعفر محمدبن الحسن الطوسی‌ قبلا در عداد مفسرین ذکری از این نابغه عظیم شد . این مرد در اکثر علوم‌ اسلامی