خدمات متقابل اسلام و ایران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٣

دو تن شیعه‌اند و از سه نفر غیر ایرانی نیز دو تن شیعه‌اند .
علامه جلیل ، مرحوم سید حسن صدر ، در کتاب تأسیس الشیعة لعلوم الاسلام [١] ، از شیخ عبد الجلیل رازی نقل می‌کنند که اکثر پیشوایان علم قرائت‌ اعم از مکی ، مدنی ، کوفی ، و بصری و غیر هم از عدلیه ( شیعه یا معتزله ) بوده‌اند . به هر حال چهار نفر از هفت قاری معروف ایرانی بوده‌اند : ١ - عاصم . عاصم به اصطلاح از موالی است . در علم قرائت شاگرد ابوعبدالرحمن سلمی است و او شاگرد امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام بوده است‌ . قرائت عاصم را بهترین قرائات می‌دانند . در ریحانة الادب می‌نویسد : اصل مصاحف را که نوعا اصل معمولی در کتابت است موافق قرائت عاصم‌ نوشته و قرائات هر یک از قراء دیگر را با تعیین اسم قاری آن با خط سرخ‌ در حواشی می‌نوشتند " [٢] . عاصم در کوفه می‌زیسته و در همانجا در گذشته‌ است . صاحب مجالس المؤمنین و بعضی دیگر و از آن جمله علامه سید حسن صدر [٣] به تشیع او تصریح کرده‌اند . وفاتش در حدود سال ١٣٠ هجری واقع شده‌ است .
٢ - نافع . ابن‌الندیم در الفهرست تصریح می‌کند که نافع اصفهانی الاصل‌ است و ساکن مدینه بوده است . در ریحانةالادب می‌نویسد که نافع بسیار سیاهرنگ بود و در فن قرائت امام اهل مدینه بود و رأی و قرائت او مورد اعتماد ایشان بود . او قرائت خود را از یزیدبن قعقاع که یکی از قراء دهگانه است اخذ کرد نافع در سال ١٥٩ و یا ١٦٩ در گذشته است .
٣ - ابن کثیر . ابن الندیم می‌گوید : " گفته شده است که ابن کثیر از اولاد ایرانیانی است که انوشیروان آنها را به یمن فرستاد تا حکومت را از حبشیان