ابن بطوطه متوفی ٧٧٩ هجری جهانگرد معروف مراکشی در سال ٧٤٦ هجری موقع‌ مسافرت به چین از سامودرا دیدن نمود و در آن هنگام سلطان ملک ظهیر ، نوه ملک صالح ، پادشاه آن ناحیه بود ، وی می‌گوید از استقرار دین اسلام در آن زمان تقریبا یک قرن می‌گذشت ، و از تواضع و زهد و دینداری سلطان که‌ مانند مردم آنجا پیرو مذهب شافعی بود مطالبی در سفرنامه پر ارج خود نوشته است . ملک ظهیر مجالس بحث و جدال درباره مطالب دینی و قرائت‌ قرآن با حضور علما و متکلمین ترتیب داده بود و پیاده به نماز جمعه‌ می‌رفت و گاه بیگاه با کفار نواحی داخلی می‌جنگید . در مقاله نامبرده سپس درباره نه نفر که به مقدسین نه‌گانه معروفند و اسلام را در اندونزی ترویج کردند سخن می‌راند ، آنگاه می‌گوید یکی از آنها به نام " سه سیتی جنار " عقاید صوفیانه‌ای نظیر عقائد حلاج داشته و مورد انکار دیگران بوده است و سپس اینچنین به سخن خود ادامه می‌دهد . اگر چه عقائد سه‌سیتی با عقائد حلاج ایرانی کاملا شباهت دارد ، ولی این‌ امر دلیل نمی‌شود که اسلام از طریق ایران به جاوه آمده باشد . اما به طور مسلم می‌توان گفت اسلامی که در جاوه رواج دارد از ایران به هند غربی و سپس به سوماترا آمده است برای تأیید مطلب فوق مثال دیگری نیز می‌توان‌ آورد ، از این قرار که روز دهم ماه محرم ، شیعیان به خاطر روز شهادت‌ حسین بن علی علیه‌السلام عزاداری می‌کنند و مجالس سوگواری ترتیب می‌دهند . در اندونزی نیز غذایی تهیه می‌کنند به نام " بوبود سورا " که شاید از لغت عاشورای ایرانی که همانا دهم ماه محرم می‌باشد گرفته‌اند . در جاوه‌ نیز محرم را سورا نامند . نفوذ بارز شیعه را در ناحیه اتجه وا قع در شمال‌ سوماترا می‌توان مشاهده کرد و در آنجا محرم را ماه حسن حسین می‌گویند . . . از دلائل دیگری که در اثبات نفوذ اسلام از راه ایران به اندونزی می‌توان‌ ذکر کرد ، این است که در اندونزی هنگام