خصائص موافق طبع و قبول مردم بومی و عادات نیاکان آنان بود ، لذا مردم‌ اندونزی پس از صدها سال پیروی از دین بودا ، در اندک زمانی از دین جدید استقبال نمودند . . . با پیشرفت اسلام ، مذاهب و فرهنگ برهمایی ، به‌ مناطق کوهستانی و دهات دور افتاده مشرق جاوه عقب رانده شد . در این‌ قبیل اماکن هم عقاید بودایی و شیوایی و معتقدات قدیمی اهالی بومی‌ اندونزی بیش از پیش با هم ممزوج و ترکیب گردید ، ولی مذهب اسلام‌ همچنان در پیشرفت بود و هر کجا عرضه می‌شد سایر مذاهب را تحت‌الشعاع خود قرار می‌داد [١] .
در همان کتاب می‌نویسد که دکتر سوکار نو در نطق خود گفت : " شرافت ، صداقت ، برابری ، درستی . این است آنچه اسلام برای مردم اندونزی به‌ ارمغان آورد [٢] .
در کتاب " اسلام ، صراط مستقیم " که به قلم جمعی از دانشمندان‌ کشورهای مختلف اسلامی تألیف یافته و مجموعا به فارسی ترجمه شده است ، مقاله " اسلام در اندونزی " به قلم " ب - ا - حسین جاجا و نینگرات " استاد علوم اسلامی دانشکده ادبیات اندونزی چنین می‌نویسد : قدیمیترین سند تاریخی موجود که در آن ذکری از رواج اسلام در اندونزی شده‌ است همانا خاطرات و شرح سفرهای مارکوپولو است که بعد از سالها خدمت‌ در دربار قوبلای‌قاآن در چنین موقع مراجعت به ونیز به سال ٦٩٢ هجری در ناحیه پارلاک ، ساحل شمالی سوماترا ، توقف و مشاهده کرد که مردم آن‌ نواحی در اثر تبلیغ سوداگران ساراسین به اسلام گرویده‌اند . . .

[١] همان مدرک ، صفحه ٣٢ - . ٣١ [٢] همان مدرک ، صفحه . ٢٨