اکسفورد بوده و از اشخاصی است که در نشر اکاذیب علیه مسلمین دست داشته‌ است ، طبع و نشر کرده و به زبان لاتین هم ترجمه نموده است . از آنوقت‌ به وسیله این کتاب و این شخص شایعه کتابسوزی مسلمین در اسکندریه در اروپا رواج یافت تا آنکه در قرون اخیره وسیله محققین اروپایی امثال‌ گیبون و کریل و گوستاولوبون و دیگران این شایعه تکذیب شد [١] .
داستان کتابسوزی در کتاب مختصر الدول به این شکل آمده است : " در آنزمان ، یحیی نحوی که به زبان ما به " غرماطیقوس " یعنی نحوی‌ ملقب بوده است در میان عرب مقام شهرت را حائز گردید . مشارالیه ساکن‌ اسکندریه بوده است و مذهبا نصرانی و جزء فرقه یعقوبی بود و مخصوصا عقیده‌ ساوری ( ؟ ) را تایید می‌نمود . او در آخر مذهب تنصر را ترک گفته و تمام‌ علمای نصارای مصر نزد او جمع شده نصیحت نمودند که از کفر و زندقه بیرون‌ آید ولی او قبول ننمود . وقتی که علماء مایوس شدند ویرا از مناصبی که‌ دارا بود انداختند ، و او تا مدتی به همین حال باقی و زنده بود تا آنکه‌ عمرو بن عاص ( فرمانده مسلمین در فتح مصر ) وارد مصر گردید .
روزی یحیی نزد وی حاضر شد ، عمرو از مقام علم و فضل او واقف گردیده و خیلی از او احترام نمود . فاضل مشارالیه شروع به یک رشته سخنان‌ حکیمانه‌ای نمود که اعراب ابدا با آن آشنا نبودند . سخنان مزبور در دماغ‌ عمرو فوق العاده مؤثر واقع گردیده فریفته وی شد . نظر به اینکه عمرو از اشخاص باهوش و عاقل و فکور بود مصاحبت وی را اختیار نمود و هیچوقت او را از خودش جدا نمی ساخت .
یک روز یحیی به عمرو اظهار داشت که هر چه در اسکندریه هست در تصرف‌

[١] این قسمت از رساله " کتابخانه اسکندریه " تالیف شبلی نعمان‌ صفحات ١٤ و ١٥ و ٣٨ اقتباس شد .