اهل کتاب راست و دروغ به هم آمیخته است ، چون شما اهل تشخیص نیستید ، نه تصدیق کنید ، مباد که دروغی را تصدیق کرده باشید و نه تکذیب کنید مباد که راستی را تکذیب کرده باشید ، کما اینکه جمله : " در قرآن ، حکایت گذشتگان ، پیشگوئی آینده ، قانون حاکم میان شما است " که در نهج‌ البلاغه نیز آمده است ناظر به حکایات دینی ، آینده اخروی و قوانین مذهبی‌ است و مقصود اینست با آمدن قرآن شما به کتاب آسمانی دیگری نیاز ندارید . از همه مضحک‌تر تمسک به آیه « و لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین است که تا آنجا که من اطلاع دارم یک نفر از مفسرین هم این آیه را مربوط به قرآن ندانسته است . همه آنرا به لوح محفوظ تفسیر کرده‌اند . تصور مسلمین از این آیه و از آن احادیث هرگز آنچیزی نبوده که این‌ آقایان فرض کرده و نتیجه گرفته‌اند که این آیه و آن احادیث زمینه فکری‌ به مسلمین میداده که غیر قرآن هر کتابی را در هر فنی و هر علمی از بین‌ ببرند . اکنون نوبت آن است که به نقد دلیل چهارم مرحوم دکتر معین بپردازیم . ایشان به شکلی نقل کردند که گوئی ابن خلدون قاطعانه درباره کتابسوزی‌ ایران نظر داده است و گوئی در نقل ابوالفرج ابن العبری و عبداللطیف‌ بغدادی و قفطی و حاجی خلیفه هم هیچگونه خللی نیست ، در صورتی که ایشان‌ قطعا میدانسته‌اند که محققین اروپا اخیرا بی پایگی و بی اساسی کتابسوزی‌ اسکندریه را وسیله مسلمین به وضوح به اثبات رسانیده‌اند ولی ایشان تنها به نقل انکار شبلی نعمان و مینوی قناعت کرده و رد شده‌اند . بدون اینکه‌ به دلیلهای قاطع آنها توجه کنند . اکنون ما به طور خلاصه نظریات محققین را درباره کتابسوزی اسکندریه به‌ اضافه نکاتی که به نظر خود ما رسیده نقل می‌کنیم ، سپس به نقد آنچه به‌ ابن خلدون و حاجی خلیفه درباره کتابسوزی ایران نسبت داده شده میپردازیم‌ . غالبا مدعیان کتابسوزی در ایران به کتابسوزی اسکندریه استناد میکنند .