حقیقت که « لا رطب و لا یابس الا فی کتاب مبین »( تر و یا خشکی نیست‌ مگر آنکه در کتابی روشن وجود دارد ) طبعا مایه تحکیم چنین عقیدتی می‌شد و نتیجه این اعتقاد اکتفاء بقرآن و احادیث و انصراف از همه کتب و آثار بود . . " [١] .
من حقیقتا از این مردان فاضل در شگفتم . آیا اینان نمیدانند که جمله‌ « الاسلام یهدم ما قبله » ناظر به این بوده و هست که با آمدن اسلام تمام‌ قوانین و رسوم و عادات گذشته ملغی است ؟ همه مسلمانان از صدر اسلام تاکنون از این جمله‌ها جز این نفهمیده‌اند این‌ جمله اعلام بی اعتبار بودن مراسم دینی جاهلیت ، اعم از جاهلیت شرک یا جاهلیت اهل کتاب است و ربطی به غیر مراسم و سنن مذهبی ندارد .
همچنانکه مفهوم جمله " « الاسلام یجب ما قبله » " اینست که اسلام روی‌ گذشته را میپوشاند و عطف به ماسبق نمی‌کند ، مثلا جنایتی که اگر در اسلام‌ واقع شود ، قصاص یا دیه خاص دارد ، اگر قبل از اسلام شخصی و در زمان‌ شرک او صورت گرفته باشد و او بعد مسلمان شده باشد اسلام عطف به ما سبق‌ نمیکند . همه مسلمانان از این جمله‌ها این معانی را فهمیده و می‌فهمند ، اینها کجا و معانی من در آوردی این نویسندگان کجا ؟ ! همچنانکه حدیث عمر به روشنی فریاد میکند که رسول خدا فرموده است با آمدن قرآن و شریعت ختمیه ، تورات و شریعت موسی منسوخ است ، پس‌ پیغمبر مطالعه هر کتاب حتی کتب دینی را منع نفرمود ، مطالعه خصوص‌ کتابهای آسمانی منسوخ گذشته را منع کرد ، آن حضرت برای اینکه مسلمانان‌ شرایع منسوخ گذشتگان را با شریعت اسلام نیامیزند آنها را از مطالعه‌ تورات منع فرمود . اینکه پیغمبر فرمود آنچه از اهل کتاب میشنوید نه‌ تصدیق کنید و نه تکذیب نیز ناظر به قصص . دینی و احیانا احکام دینی‌ است . حضرت با این جمله‌ها به آنها فهمانید که در دست

[١] دکتر ذبیح الله صفا ، تاریخ علوم عقلی در اسلام ، صفحه ٣٢ تقریبا همین بیان در جلد سوم تاریخ تمدن اسلام تالیف جرجی زیدان ترجمه فارسی‌ صفحه ٥٤ و ٥٥ آمده است .