شخص پیغمبر اکرم در مدینه بوجود آمد که حیرت آور است .
این عرب جاهلی به دینی رو آورد که پیامبر آن دین " فدیه " برخی‌ اسیران را که خواندن و نوشتن میدانستند " تعلیم " اطفال مسلمین قرار داد . پیامبر آن دین برخی اصحاب خود را به تعلیم زبانهای غیر عربی از قبیل سریانی و عبری و فارسی تشویق کرد خود ، گروهی در حدود بیست نفر " دبیر " داشت و هر یک یا چند نفر را مسؤول دفتر و کاری قرار داد [١] این عرب جاهلی به دینی رو آورد که کتاب آسمانیش به قلم و نوشتن سوگند یاد کرده است [٢] و وحی آسمانیش با " قرائت " و " تعلیم " آغاز گشته است [٣] آیا روش پیغمبر و تجلیل قرآن از خواندن و نوشتن و دانستن در عرب جاهلی که مجذوب قرآن و پیغمبر بود تاثیری در ایجاد حس‌ خوش بینی نسبت به کتاب و کتابت و علم و فرهنگ نداشته است ؟ ! اما داستان تحقیر قریش و سایر عربان آموزگاری و معلمی را میگویند : قریش و عرب تعلیم اطفال را خوار میشمردند و کار معلمی را پست‌ میشمردند بلکه اساسا سواد داشتن را ننگ میدانستند .
اولا در خود آن بیان تصریح شده که کار معلمی به علت کمی در آمد خوار شمرده شده است ، یعنی همان چیزی که امروز در ایران خودمان شاهد آن هستیم‌ . آموزگاران و دبیران و روحانیان جزء طبقات کم درآمد جامعه‌اند و احیانا بعضی افراد به همین جهت تغییر شغل و مسؤلیت میدهند .
اگر یک آموزگار یا دبیر یا روحانی جوان به خواستگاری دختری برود و آن‌ دختر ، خواستگاری هم از کسبه ، و یا طبقه مقاطعه کار و بساز و بفروش ،

[١] رجوع به رساله " پیامبر امی " نوشته مرتضی مطهری . [٢] ن و القلم و ما یسطرون »( سوره قلم ) . [٣] اقرا باسم ربک الذی خلق ٠ خلق الانسان من علق ٠ اقرا و ربک‌

الاکرم ٠ الذی علم بالقلم ٠ علم الانسان ما لم یعلم » ( سوره علق ) .