را به عنوان یک سنت زردشتی انکار کرده اند ، در صدد بر آمده‌اند برای‌ کلمه " خویتک دس " تاویل و توجیهی بسازند ، کریستن سن می‌گوید : با وجود اسناد معتبری که در منابع زردشتی و کتب بیگانگان معاصر عهد ساسانی دیده می‌شود ، کوششی که بعضی از پارسیان جدید برای انکار این عمل‌ یعنی وصلت با اقارب می‌کنند ، بی اساس و سبکسرانه است [١] .
سعید نفیسی می‌گوید : چیزی که از اسناد آن زمان حتما به دست می‌آید و با همه هیاهوی جاهلانه‌ که اخیرا کرده‌اند از بدیهیات مسلم تمدن آن زمان است این است که نکاح‌ نزدیکان و محارم و زناشویی در میان اقارب درجه اول حتما معمول بوده است‌ [٢] .
سعید نفیسی آنگاه نصوصی را که در کتب مقدس زردشتیان از قبیل دینکرت‌ آمده است و تصریحاتی که نویسندگان اسلامی از قبیل مسعودی ، ابوحیان‌ توحیدی ، ابوعلی بن مسکویه کرده‌اند می‌آورد و جریان ازدواج قباد با دختر یا خواهر زاده ، و ازدواج بهرام چوبین با خواهر ، و ازدواج مهران گشنسب‌ که بعد مسیحی شد با خواهر خود را یادآور می‌شود .
مرحوم مشیرالدوله در کتاب نفیس خود : " ایران باستان " از استرابون‌ مورخ قدیم یونانی درباره هخامنشیان نقل می‌کند که : اینها ( مغ‌ها ) موافق عاداتشان حتی مادرانشان را ازدواج می‌کنند [٣] .
درباره اشکانیان می‌گوید : بعضی از مورخین خارجه ، ازدواج شاهان اشکانی را با اقرباء

[١] همان مدرک ، صفحه . ٣٤٨ [٢] تاریخ اجتماعی ایران ، جلد ٢ ، صفحه . ٣٥ [٣] جلد ششم ، چاپ جیبی ، صفحه . ١٥٤٦