من نمی‌دانم ایشان که در یک خانواده اصیل مسلمان بزرگ شده‌اند و خود اهل کتاب و مطالعه بودند در کجای اسلام احترام به آتش را پیدا کردند ؟ آنچه در قرآن است این است که جن و شیطان از آتش آفریده شده‌اند و آدم‌ از خاک ، آدم خاکی به درگاه قرب الهی بار یافت و شیطان آتشی از درگاه‌ رانده شد .
در صفحه ٤١٥ پس از بحث زیاد درباره فره ایزدی می‌گویند : " طبق‌ مندرجات " زامیادیشت " " فر " فروغی است ایزدی به دل هر که بتابد از همگنان برتری یابد ، از پرتو این فروغ است : که شخص به پادشاهی رسد ، شایسته تاج و تخت گردد ، آسایش گستر و دادگر شود و همواره کامیاب و پیروزمند باشد ، و نیز از نیروی این نور است که کسی در کمالات نفسانی و روحانی کامل گردد و از سوی خداوند به پیامبری برگزیده شود " .
در صفحه ٤٢٠ می‌گویند : " طبق مندرجات اوستا ( زامیادیشت ، بندهای ٣٣ ، ٤٠ ) " فر " را به صورت مرغ و عقاب تصور می‌کردند " و در ذیل همین‌ صفحه داستانی را که قبلا نقل کردیم که چگونه فرا یزدی را در شکل یک " بره " به دنبال اردشیر می‌دواندند نقل کرده‌اند .
در عین حال در صفحه ٤١٥ برای اینکه این خرافه را معقول جلوه دهند کوشش‌ می‌کنند که مفهوم آن را با مفهوم کلمه " سلطان " در قرآن مجید تطبیق‌ دهند و حال آنکه کلمه سلطان به هیچ وجه با این مفهوم خرافی منطبق نیست ، سلطان در قرآن یا به معنی " قدرت و تسلط " استعمال شده است یا به‌ معنی دلیل و حجت که منشا غلبه و قدرت و تسلط است ، و حتی در مورد تسلط شیطان بر انسان نیز به کار رفته است : " « انما سلطانه علی الذین‌ یتولونه »" [١] و همچنین در مورد تسلط قانونی یک انسان بر یک عمل‌ خاص نیز بکار رفته است " « و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانا " [٢] کوچکترین ارتباطی میان

[١] سوره النحل آیه . ١٠٠ [٢] سوره الاسراء آیه . ٣٣