خدمات متقابل اسلام و ایران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٧

اختیار گردید که ما بین دو راه خطا و صواب هر یک را بخواهد انتخاب‌ نماید [١] .
البته در گاتاها که یک سلسله مناجاتهای منظوم است مطلب به این‌ صراحت که جان ناس می‌گوید نیست ، از بعضی آیات گاتاها همین مطلب‌ استفاده می‌شود و از بعضی آیات دیگر خلاف اینها ، و به همین جهت در اینکه همه گاتاها از زردشت باشد تردیدی هست . خود آقای جان ناس بالاخره‌ مردد است که واقعا زردشت اهورامزدا را خالق " انگرامئنیو " ( اهریمن‌ ) می‌دانسته است و یا کاشف آن . لهذا می‌گوید : . . . نصوص کتب زردشتی درباره حد مسؤولیت اهورامزدا در مسئله ایجاد روح شریر ( اهریمن ) بسیار مبهم و غیر مشخص است و معلوم نیست که " انگرامئنیو " یعنی روان پلید هم از روز ازل با اهورامزدا متفقا به وجود آمد یا آنکه اهورامزدا بعدا او را آفریده است به عبارت دیگر : آیا اهورامزدا روان ناپاک اهریمنی را خلق کرد یا آنکه " انگرامئنیو " موجودی بود پلید و مزدا او را کشف فرمود ، از اینرو هر جا که خوبی بود بدی را در مقابل معین ساخت و هر جا که روشنایی بود تاریکی را در برابرش‌ پدیدار نمود [٢] .
جوزف گئر در کتاب دینهای بزرگ مدعی است که : پس از آنکه زردشت به‌ دربار گشتاسب در بلخ رفت و میان او و دانایان دربار گشتاسب بحث و گفتگو شد از او پرسیدند : این آفریدگار بزرگ کیست ؟ جواب داد : اهورا مزدا پروردگار دانا و فرمانروای بزرگ جهان .
- تو بر آنی که او همه چیزهای جهان را آفریده است ؟ - او هر چیز را که نیکو است آفریده است ، زیرا اهورامزدا جز نیکویی‌ به کاری توانا نیست .