خدمات متقابل اسلام و ایران - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٤
است و او در ملک خود شریک ندارد « لم یتخذ صاحبه و لا ولدا و لم یکن له
شریک فی الملک و لم یکن له ولی من الذل و کبره تکبیرا ».
توحید در عبادت مربوط است به عکس العمل بنده در برابر خالق ، یعنی
همان طور که او یگانه در ذات و در صفات و در افعال است ، انسان نیز در
مقام پرستش باید تنها او را پرستش کند و به او ملتجی شود .
« و ما امروا الا لیعبدوا الله مخلصین له الدین ».
آنچه در مورد زردشت محقق است این است که به توحید در عبادت دعوت
میکرده است . اهورامزدا که از نظر شخص زردشت نام خدای نادیده خالق
جهان و انسان است تنها موجودی است که شایسته پرستش است . زردشت که
رسما خود را مبعوث از جانب اهورامزدا میخوانده است مردم را از پرستش
دیوها که معمول آن زمان بوده است نهی میکرده است .
آقای دکتر معین انکار دارد که آریائیان قبل از زردشت قوای مضر طبیعت
را و یا دیوها را میپرستیدهاند ، مدعی است که آریائیان در دوره طبیعی
محض فقط قوا و ارواح سودمند طبیعت را میپرستیدهاند نه قوا و یا ارواح
مضره را ، میگوید :
آنان ( آریائیان ) از این ارواح مضر متنفر بودند ، آنها را لعنت
میکردند و هیچ وقت در صدد بر نمیآمدند که رضایت خاطرشان را فراهم و به
واسطه قربانیها ، اوراد و عبادتهای مختلف غضب ایشان را مبدل به رحمت
سازند و همین خود یکی از وجوه اختلاف اساسی معتقدات اقوام آریایی با
اقوام ترک و مغول میباشد ، چه مطابق عقیده اینان باید قوای مضر را
بوسیله عبادت و قربانیها ارضا کرد ، باید مرحمت و دفع مضرت آنان را
خرید و با ایشان ساخت [١] .
[١] مزدیسنا و ادب پارسی صفحه . ٣٦