گناهکاران معذب بودند [١] .
گاو و بالخصوص گاو نر تقدس مخصوصی پیدا کرده بود . در تعلیمات اصلی‌ زردشت قربانی کردن گاو و هر حیوان دیگر ( که قبل از زردشت خون این‌ حیوانها را می‌ریختند بدون آنکه منظور اطعام نیازمندان باشد بلکه به خیال‌ اینکه ریختن خون این حیوانات سبب تقویت خدایان می‌گردد ) ممنوع شد و تاکید شد که از این حیوان برای زراعت استفاده شود . شاید همین تعلیم و شاید سوابق دیگر از دوران طبیعت پرستی سبب شد که بعد از زردشت گاو کم‌ کم در ردیف مقدسات قرار گیرد در افسانه خلقت ، اول مخلوق زمینی فرض‌ شود و با گیومرد ( کیومرث ) به درجه شهادت نائل گردد و مخصوصا ادرار گاو ، مقدس و پاک کننده شناخته شود همانطوری که کریستن سن می‌گوید : در کتاب " وندیداد " شرح مبسوطی راجع به آب و تاثیر آن در تطهیر مندرج است ، فقط چیزی که در تطهیر مؤثرتر از آب محسوب می‌شد بول گاو بود [٢] .
ابوالعلاء معری ، شاعر معروف عرب ، در اشعار معروف منسوب به او که‌ اسلام و مسیحیت و یهودیت و زردشتیگری را یکجا انتقاد می‌کند ، چنین‌ می‌گوید :

عجبت لکسری و اشیاعه

و غسل الوجوه ببول البقر

و قول الیهود اله یحب

رسیس العظام و ریح القتر

و قول النصاری اله یضام

و یظلم حیا و لا ینتصر

و قوم اتی من اقاصی البلاد

لرمی الجمار و لثم الحجر

یکی دیگر از احکامی که در اوستای ساسانی سخت روی آن تکیه شده است‌ ممنوعیت دفن مردگان و آلوده کردن خاک است . در کتاب وندیداد که قسمتی‌ از این اوستاست بیش از هر موضوع دیگر درباره این موضوع اصرار و تاکید شده

([١] ٢ ) ایران در زمان ساسانیان ، صفحه‌ء ١٤١ - . ١٦٧