زروان خدای اصیل قدیم ، قربانیها کرد شاید فرزندی بیابد و او را اوهرمزد بنامد ، بعد از هزار سال قربانی دادن از مؤثرترین قربانیهای خود به شک افتاد ، عاقبت دو پسر در بطن او موجود شد ، یکی اوهرمزد که‌ قربانیها به نام او کرده بود دیگر اهریمن که زاده شک و تردید او بود .
زروان وعده پادشاهی عالم را به کسی داد که اول به حضور او بیاید ، پس‌ اهریمن پیکر پدر خویش را بشکافت و در مقابل او ظاهر شد . زروان پرسید : کیستی ؟ اهریمن در پاسخ گفت " منم پسر تو " زروان گفت : پسر من معطر و نورانی است و تو متعفن و ظلمانی هستی ، در این اثنا اوهرمزد با پیکری‌ معطر و نورانی پدیدار شد ، زروان او را به فرزندی شناخت و به او گفت تا امروز من از برای تو قربانی کرده‌ام ، از این پس تو باید برای من قربانی‌ کنی [١] .
کتاب " وندیداد " که یک جزء از پنج جزء اوستای ساسانی است و اکنون‌ در دست است ، مشتمل است بر احکام و آداب زردشتی آن دوره . قسمتی از این کتاب مشتمل است بر افسون و دعا برای در بند کردن دیوها . معنی کلمه‌ و ندیداد " ضد دیو " است ، خود این لغت نماینده طرز تفکر خاص آن‌ دوره است . محتویات این کتاب عقائد و آراء آن دوره را می‌رساند . در فصل سوم کتاب " ایران در زمان ساسانیان " تالیف محقق ایران شناس‌ کریستن سن ، شرح مبسوطی در زمینه عقائد و آداب زردشتی در این دوره داده‌ شده است . از تشریفات خاص آتش پرستی ، غذا و مشروب برای مردگان بر بامها ، راندن حیوانات وحشی و پرانیدن مرغان در میان شعله آتش در جشن‌ سده ، نوشیدن شراب و تفریح نمودن در گرد آتش

[١] ایران در زمان ساسانیان ، صفحه . ١٧٣ ایضا تاریخ ایران باستان ، تالیف مرحوم مشیرالدوله ، چاپ جیبی ، جلد ششم ، صفحه ١٥٢٤ با اختلاف‌ اندکی در جزئیات .