در کتابهای درسی دبستانی و دبیرستانی کم و بیش همین طرز تفکر تبلیغ‌ می‌شود . کمتر کتاب کلاسیک را می‌توان یافت که وارد این بحث شده باشد و این طرز تفکر را تبلیغ نکرده باشد . ما نمونه ای از یک کتاب دبیرستانی‌ نقل و به همان اکتفا می‌کنیم . در جغرافیای سال دوم دبیرستان ، تحت عنوان‌ جغرافیای انسانی ایران می‌نویسد : تأسیس و ایجاد دانشکده پزشکی گندی شاپور ( در خوزستان ) در زمان‌ ساسانیان نمودار توجه عمیق ایرانیان به مسائل علمی بوده بطور قطع کتب و رسالات پر ارزشی در آن زمان به وسیله ایرانیان تدوین گردیده است که‌ متأسفانه بر اثر حملات بیگانگان از بین رفته و اکنون فقط اسامی بعضی از آنها به یادگار مانده است . تسلط عرب بر ایران در حیات علمی و ادبی ما تأثیر عمیقی داشته است ، زیرا از یک سو قسمت اعظم آثار علمی و ادبی و هنری ما را محو و نابود ساخت و از سوی دیگر مهاجمان زبان و خط خود را آنچنان بر ما تحمیل کردند که بسیاری از دانشمندان ایرانی مانند ابن مقفع‌ ، محمد زکریای رازی ، ابو علی سینا ، ابوریحان بیرونی ، ابونصر فارابی ، امام محمد غزالی ، و حکیم عمر خیام نیشابوری آثار علمی و ادبی فراوانی به‌ زبان عربی منتشر ساختند . از قرن سوم هجری که بر اثر مجاهدات و مبارزات‌ دلیرانه مردم ایران ، کشور ما استقلال خود را باز یافت ، زبان کنونی‌ اعتبار فراوانی گرفت و گویندگان و نویسندگان سخن پرداز نامی همچون رودکی‌ ، فردوسی ، خیام ، مسعود سعد سلمان ، مولوی ، سعدی ، حافظ و صدها شاعر و نویسنده نغز گفتار وطن ما سر چشمه فیاضی برای ادبیات جهان به وجود آوردند . بنا بر نوشته این کتاب ، در ایران قبل از اسلام ، علوم و هنر و ادبیات‌ رونق