تنته ـ (چو پُسته) زنبور سرخ و (چو خسته) پرده و تنيده عنكبوت و ظرف و پاكت و چيزى است مانند غنچه كه اوّل از درخت سر زده و بعد از آن برگ از ميان آن برآيد و به فرانسه، نشانه و آثار عمارت و پرده اى كه مانند سقف مكانى را بدان پوشند.

تنج ـ (چو هند و رنج) تنجيده و تنجيدن[ر.م] و امر و فاعل از آن.

تَنجامه ـ رجوع به تركيبات «تن» شود.

تَنجِره ـ ]ديگ(لغت نامه دهخدا)[.

تنجيدن ـ(چو رنجيدن و خِشميدن) ترنجيدن[ر.م].

تند ـ(چو اسد) فعل مضارع از تنيدن و(چو زلف) سخت و تيز و سركوه و بلند و بلندى و ديو و ديوانه و غول بيابانى و فربه و درشت و توانا و سريع الحركه و خشم و خشمگين و هر چيزى كه از جايى برجهيده و جهنده باشد.

تندباد ـ گردباد.

تُندبار ـ موذيات و حيوانات درنده و هر جانورى كه جانور ديگر را بخورد.

تُندبالا ـ كوه بلند.

تُندبور ـ جستن و برجستن.

تُندخوى ـ غضبناك و خشمناك.

تندرو ـ (به فتح را) تيزرونده و (به ضمّ آن) بخيل و ممسك و ترش روى و رعدوبرق.

تندوخند; تندوخوند ـ (ع) (به فتح تا و خا و ضمّ آنها) تارومار.

تُنديور ـ جستن و برجستن.

تندر ـ(چو كندر و دختر) بلبل و تراك[ر.م] و غرّنده و برقنده، خصوصاً رعد و صاعقه.

تندرست ـ رجوع به تركيبات «تن» شود.

تندس; تندسه ـ (چو محبس و مجلس و مدرَسه و بدگِله) تنديسه[ر.م] است.

تندو ـ (چو بدبو) عنكبوت.

تندور ـ (چو پرزور) تندر[ر.م].

تنده ـ بر وزن ومعنى تنته.

تنديدن ـ (چو ترسيدن وجنبيدن) اعراض كردن و در خشم شدن و تند بودن و سر برآوردن برگ و شكوفه و غنچه از درخت.

تنديس; تنديسه ـ (چو لبريز و بدريشه) تمثال و صورت و قالب و بدن و پيكر و جسد انسان و حيوان، خصوصاً هراسه[ر.م] و در حقيقت مركّب است از «تن» به معنى بدن و «ديس» و«ديسه» به معنى نظير و مثل و مانند.

تُنديور ـ رجوع به تركيبات «تند» شود.

تنزانيدن ـ (چو ترسانيدن) ساكن و ساكت و آرام نمودن.

تنزو ـ تنسخ[ر.م].

تنزه ـ بر وزن و معنى تنته.

تنزيب ـ (چو ترتيب) ارخالق معروف جامه اى كه زير قبا پوشند و پارچه اى است ريسمانى معروف.

تُنزيدانيدن ـ تنزانيدن[ر.م].

تَنزيدن; تَنزيديدن ـ ساكن و ساكت و آرام بودن.

تنزيل ـ (ر) رجوع به «وحى» و «مرابحه»شود.

تنستن ـ (چو سمندر) تنيدن[ر.م].

تَنَسته ـ تنيده.

تنسخ ـ (چو گندم) هر چيز بسيار نفيس و نادر و كمياب و بى مانند و تحفه و غريبه و عجيبه.

تنسوق ـ معرّب تنسخ[ر.م] و به تركى، تحفه و پيشكش است.

تنسه ـ (چو خنده) تبسته[ر.م].

تنشوى ـ رجوع به تركيبات «تن» شود.

تنغال ـ به مغولى، حكم كلّى است.