سرين ـ (چو نهنگ) شهركى است در ساحل دريا نزديكى جدّه و (چو امير) بالش و متكاى زيرسرى و (چو مدير) نشستنگاه آدمى و كفل و ساغرى ]كفل [حيوانات و رجوع به «كفل» هم نمايند.

سرين افكندن ـ چهارزانو و مربّع نشستن.

سرين گاه ـ نشستگاه، خصوصاً تخت پادشاهان.

سرينقر; سرينگر ـ (ل) نام دارالملكپايتخت كشمير است.

سرينه ـ (چو سليقه) هر چيز منسوب به سر، خصوصاً دنبلىدملى كه در سر باشد.

سريه ـ (چو هرزه و بركه) سير كردن در شب و (چو سركه) ملخ در اول تكوّن آن و (چو رضيّه) مردم سخى و بامروّت و سيّد و شريف و خوب و ممتاز هر چيز و نام اراضى شام و يا خصوص دهى است از آن و يك قطعه از لشگر را نيز گويند و جمع آن سرايا است.

آيين دوازدهم

(درحرف سين سعفص با زاى هوّز)