حجّة الوداع ـ حجّ آخرين حضرت رسالت مأبى(صلى الله عليه وآله)است كه در سال دهم هجرت به عمل آورد و در مراجعت از همان سفر به فرمان خالق اكبر وصايت و خلافت حضرت على ابن ابى طالب(عليه السلام) را در غدير خم به تبليغ فرمودند به تفصيلى كه در محل خود مذكور است(الْيَومَ أكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ)(مائده، ٣).

حُجّتيّه ---> هفتادوسه ملّت.

حجر ـ (چو صبر) منع كردن و (چو شتر) گوشت دوره دندان ها و (چو هند) قدغن و حرام و آغوش و كنار و عقل و كمال و (چو قمر) سنگ و نام ديگر حطيم[ر.م] و قطعه اى است در حضرموتدر جنوب شبه جزيره عربستان و نام ديگر ديار ثمود از اراضى شام.

حجرالاسعد ـ همان حجرالاسود است.

حجرالاسود ـرجوع به «مكّه» نمايند و در هريك از ساير تركيبات آن، رجوع به ترجمه آن از تركيبات «سنگ» نمايند.

حجل ـ (چو عقل) كبك.

حَجم ـ ]بازداشتن و منع كردن و مكيدن كودك پستان مادر را و گوشت باز كردن از استخوان وقت خوردن و ستبرى و كلفتى و برآمدگى چيزى (لغت نامه دهخدا)[.

آيين پنجم

(در حرف حاى حطّى با دال ابجدى)