دانسقه ـ يكى از بلاد داغستان در غرب درياى خزر كه آلات حرب آن ممتاز و قمه و طپانچه آن باامتياز است و بعضى از ادباى عثمانى گفته كه شهرى است تجارتگاه و جسيم از پروسياى غربى[ر.م] و داراى ٨٠ هزار نفوس و اهالى لهستان غدانسق گويند.

دانش ـ (چو بالش) علم و فضيلت و كمال و معرفت.

دانش پژوه ـ طالب علم.

دانشخَور ـ شبكه و دام و تله.

دانشگاه ـ دبستان و مدرسه.

دانش گر; دانش مند; دانشور; دانشومند ـ صاحب دانش و داراى آن و بسياردان و دانا و عالم و حكيم و فاضل.

دانشى ـ منسوب به دانش، يعنى دانشمند.

دانق ـ معرّب دانگ[ر.م] و رجوع به «درهم» نمايند.

دانقالى ---> حبش.

دانك ـ (با كاف پارسى، چو بانگ) رجوع به «دينار» و «درهم» شود و (با كاف عربى، چو مادر) دانه و(چو ناخن) آن است كه در وقت دندان برآوردنِ اطفال، كلّه و پاچه گوسفند را با ماش و عدس و مانند آنها پخته و به خانه دوستان فرستند و اهالىِ ما «ديشلِك» گويند و در تحفه]ر.ض [از امين الدوله نقل كند كه دانك تخمى است شبيه به تودرى سرخ[ر.م] و از آن ريزه تر و گياهش به قدر شبرىيك وجب و در كوه هاى تبرستان مازندران و نواحى اطراف آن و نواحى آن يافت مى شود و فرزجه]ر.م [آن مُخرِجِ جنين بوده و چون قدرى از آن را با دو مقابلِ خود آرد گندم و قدرى روغن، نان پزند در تسمينِچاق كردن بدن بى عديل است.

دانك افزونك ---> انجكك.

دانگانه ـ (چو مادرانه) كالا و (چو بارخانه) آن است كه هر يك در جمعى كه به سياحت مى روند، پولى بدهند تا سرانجام آن سياحت كنند.

دانگاه نه ـ (ل) متاع و اسباب.

دانگو ـ (چو سانجو) نوعى از غلّه و آش هفت دانه.

دانمارق; دانمارقه; دانمارك; دانماركه ـ دانيمارق[ر.م].

دانوش ـ ديانوش[ر.م].

دانوشت ـ (ل) تناسخ.

دانه ـ معروف است و رجوع به «درهم» نمايند.

دانه ابروج ـ انجكك[ر.م].

دانه بهشت ـ به فرموده بعضى از دانشمندان عصر، عبارت از ثمر نباتى است از محصولات سيلان كه برّاق و سياه رنگ و مدوّر و فى الجمله از ارزن بزرگ تر و طعم آن تند و سوزان و شبيه به طعم فلفل و بوى آن كافورى و خيلى مطبوع و آن را در عطريات داخل مى كنند و از عوامل محرّكه مى باشد.

دانه چيدن ـ علاوه بر معنى تركيبى خود، كنايه از سجده كردن و گدايى نمودن است.

دانه دان ـ دانه دانه و تخم دان.

دانه دانه ـ پريشان و پراگنده.

دانه زن ـ نوعى از جادوگران هندوستان كه دانه ارزن و جو را با زعفران رنگانيده و افسونى بر آن خوانده و بر هر كس كه خواهند بزنند تا مقصودى كه دارند برآيد.

دانه كردن ـ پريشان و پراگنده نمودن.

دانه گانه ـ كالا و اسباب دنيوى.

دانه وَبَر ـ تخمى است زرد و تلخ كه از كوهستان فارس و كردستان آرند.

دانيال ـ ابن يوحنا و يا پسر حزقيل از انبياى بنى اسرائيل و