قامــوس المعـــارف - مدرس تبريزى، محمدعلى - الصفحة ٢٦٤

و نه آن چنان است.

دريافت ـ (چو بدساخت) رجوع به تركيبات «در» شود.

درياق ـ بر وزن و معنى ترياق.

درياك ـ بر وزن و معنى ترياك و دافع زهر.

دريجان ـ معرّب دريگان[ر.م].

دريچه ـ (چو حليمه) در كوچك و پنجره و زين و طاق زين و قالبى كه طلا و نقره و امثال آنها را در آن ريزند.

دريدن ـ (به ضمّ اوّل) درويدن [ر.م] و (به فتح و كسر آن) سوراخ كردن و پاره نمودن.

دريغ ـ (چو دِلير و مدير) مضايقه كردن و حسرت و افسوس نمودن و اندوه خوردن بر امور گذشته.

دريغ داشتن ـندادن و منع كردن.

دريغا ـ واحسرتا، وامصيبتا.

دريگان ـ (چو على جان) نوعى از اشكال و اعمال نجومى است.

دريواس ـ (چو حريفان و دِليران) اطراف هر چيز، خصوصاً خانه و چارچوبه در و چوبى كه در پس در اندازند تا گشوده نگردد و چوب هايى كه در اطراف خانه جهت محكمى بنهند.

دَريوز; دَريوزه; دَريوس; دَريوش ـ گدا و درويش است، يعنى تفحّص كننده دريا.

آيين دهم