خَفرَك ـ در آثار عجم[ر.ض] گويد كه بلوكى است سردسير در ده فرسخى شمال شرقى شيراز كه حاصلش غلّه و برنج و آبش از رودخانه است و در بستان السياحة[ر.ض] گفته كه انجير و انارش ممتاز و برنجش باامتياز است.

خفرنج ـ (چو شطرنج) فرنجك[ر.م].

خفزوج ـ (ل) خرفه[ر.م].

خفقان ـ ]جنبيدن علم و تپش دل (لغت نامه دهخدا)[.(عر)

خفك ـ (چو فلك) خفه كردن.

خفنج ـ (چو سمند) جغد و بوم و عيش و طرب و ناز و غمزه و نفع و فايده.

خفه ـ (به ضمّ اوّل) سرفه و (به فتح اوّل) تاسه[ر.م و تلواسهر.م] و گلوگرفتگى و گلوفشردگى و عطسه.

خفيدن ـ (چو بريدن) سرفه كردن و (چو رَسيدن) خفه شدن و عطسه كردن و مشهور و معروف بودن.

خفيده ـمشهور و معروف و اسم مفعول و ماضى بعيد از خفيدن[ر.م].

خفيف ـعلاوه بر معنى عربى معروف سبك، رجوع به «بحر عروضى» نمايند.

آيين هفدهم

(در حرف خاى ثخذ با كاف عربى)