زولاب ـ (چو روپاك) موضعى است در خراسان و دور نيست كه زولابى كه در برهان[ر.ض] نام جاسوس ابومسلمش پنداشته، منسوب بدانجا بوده و در اصل به چيزى ديگر مسمّى شده باشد.

زولابى ---> زولاب.

زولانه ـ (چو جودانه) بخاو[ر.م].

زول زده ـ (چو غول زده) كثيره[ر.م].

زولفين ـ بر وزن و معنى زورفين.

زولو ـ (ل) به نوشته احمدرفعت عثمانى[ر.ض، نام قبيله بزرگى است در اقصاى اميدبرونىر.م] كه نفوسشان در حوالى ٣٠٠هزار و در نزد اوروپايى ها غدّار و به مكر و حيله اشتهار دارند.

زوم ـ (چو موم) به نوشته مراصدالاطلاع[ر.ض]، موضعى است در حجاز و يا يكى از نواحى ارمنيه است از طرف موصل كه جُبن و واهمه را بدانجا منسوب دارند.

زون ـ حصّه و قسمت و بتخانه و نام بتى است.

زونج ـ (چو نهنگ و سرشگ) مبار[ر.م].

زوند ـ (ل) يكى از جزاير روسيه.

زونزك; زونگ; زونگل ـ (چو سمندر و خدنگ) مردم زبون و گوژپشت و حقيرجثه.

زونى ـ (چو خونى) به پارسى و زندى، زانو است.

زووس; زووش ـ (چو خموش) زاوش[ر.م].

زووق ـ جيوه.

زوه ـ (چو كوه) زور، اِفراداً و تركيباً.

زويج ـ (چو دِلير و امير) مبار[ر.م].

زويره ـ (چو طويله) گردباد.

زويله ـ به نوشته مراصدالاطلاع[ر.ض]، دو شهر از بلاد مغرب زمين بدين اسم موسوم است: يكى مابين بلاد سودان و افريقيه كه به زويلة السوداء معروف و ديگرى غير مشهور و در ميان صحرا و اوّل حدود سودان است.

آيين بيستودويّم

(در حرف زاى هوّز با هاى هوّز)