سيرت و حصّه و قسمت و زور و قوّت و خوبى و لطافت و ناراستى و خيانت و تندرستى و سلامت و خوشحالى و فراغت و زر و سيم دزدى و سرقت و خشم آميخته با خجالت و مايه اندك و شترى قوى كه از بهر نتاج نسل; زاييدن نگه دارند و به معنى معروف كه به عربى «لون» گفته وبه پارسى «آزرد» و «فام» و «پام» هم گويند.

رنگِ آزادان ـ طرز و روش جوانمردان.

رنگ آميختن ـ مكر و حيله كردن.

رنگ آوردن ـ فريب دادن و مكر كردن و خجل شدن و هر دم خود را به شيوه و رنگى آوردن و خشم با خجالت آميخته.

رنگِ بَرگان ـ سنگ برگان[ر.م].

رنگْ بست ـ رنگ ثابت و بى تغيّر و برقرار.

رنگ بهار; رنگ ربيع ـ رواج و رونق بهار.

رنگ رز ـ (به فتح راى ثانى) رنگ سرخ و (به كسر آن) مخفّف رنگ ريز[ر.م] است.

رنگ روتا ـ فيل بزرگ.(ند)

رنگ روش ـ رنگ فروش[ر.م] است.

رنگ ريز ـ صبّاغ و كسى كه چيزها را رنگ كند.

رنگ ريز گلگون ـ شراب فروش.

رنگ زن ـ رنگ ريز[ر.م].

رنگ فروش ـ محيل و مكّار و رنگ ريز[ر.م] و ابريشم فروش.

رنگ كاسه ـ مغنيسا[ر.م].

رنگ لُكا ـ رنگ لاك[ر.م].

رنگوبوى ـ كرّوفرّ و شأن و شوكت و استعداد تمام.

رنگِ هوا ـ تيرگى و تاريكى آن.

رنگيدن ـروييدن و رنگ كردن و حيله نمودن و قمار بازيدن و هرآنچه از معانى مذكوره و «رنگ» مناسب باشد.

رنگين ـ (چو سنگين) هر چيز مصبوغ و رنگيده.

رنگين كمان ـ قوس قزح[ر.م].

رَنگينا ـميوه شفترنگ[ر.م].

رنگينان ـ رنگينا[ر.م] و جمع رنگين.

رنود ـ (چو فضول) جمع رِند[ر.م] و (چو احمد) غيبت، مقابل حضور.

رنوس ـ (چو فلوس) نام سنگى است كه هركه خاتمى از آن را در انگشت كند، غم نبيند.

آيين بيستوپنجم

(در حرف راى قرشت با واو هوّز)