سرخه ـ (چو غنچه) نوعى از كبوتر سرخ رنگ و دهى است در اسپهان و يكى ديگر در چهار فرسخى ساوه و يكى هم در يك منزلى سمنان و نام پسر افراسياب]پادشاه توران [هم بوده كه فرامرزپسر رستم او را زنده گرفته و رستم به كين سياوشش بكشت.

سرخيجه; سرخيچه ـ (چو دزديده) سرخجه[ر.م].

سُرخيدن ـ (ق) سرخ رنگ بودن.

سُرخيده ـ (ق) سرخجه[ر.م] و اسم مفعول و ماضى بعيد از سرخيدن[ر.م].

سُرخيره; سُرخيزه; سُرخيژه ـ (ق) سرخجه[ر.م].

سرخيل ـ (چو كم ميل) رجوع به تركيبات «سر» شود.

سرخيوس ـ (چو سرنگون) شاه تره.(نان)

سرد ـ (ر.ف) و درشت را هم گويند.

سردبيان; سردخوان ـ مردم ناموزون و كندطبع و غيرفصيح و كسى كه به سخنان درشت مردم را برنجاند.

سردرود ـ (چو اَشكبوس) دهى است در قُرب تبريز و يكى ديگر در همدان.

سردسير ـ (چو زنجبيل) بلاد ييلاق.

سرد شدن ـ (ر) مردن و از كارى ملال به هم رسانيدن.

سردگوى ـ سردبيان[ر.م].

سرداب ـ (ر) سردابه.

سرداب غيبت; سرداب همايون ر سامرا.

سردابه ـ (ر) سرداب و جزيره اى است در اندلس و آبشارى است در آب گرم قزوين و خانه تابستانى و زيرزمينى.

سردار; سرداش; سرداغ ـ رجوع به تركيبات «سر» نمايند.

سردمه ـ (چو زَلزَله) رفتن و طى كردن.

سردور ـ رجوع به تركيبات «سر» نمايند.

سردوله ـ (چو منصوره) رجوع به آخر «حور» نمايند.

سرده ـ (چو هرزه) نوع و قسم و ساقى و قدح شراب و سركرده ميخوارگان و جنسى از خربزه و هر ميوه نارس.

سردين ـ (چوپروين) به لغت مغرب، نوعى از ماهى است.

سرز ـ (چو مرز و مرض) ماله بنّايان.

سرزده; سرزن; سرزنش; سرزيره ـ رجوع به تركيبات «سر» نمايند.

سرزيغ ـ (چو تركيب) خوشه انگور و خرما.

سرس ـ (ل) به نوشته احمد رفعت[ر.ض]، موافق اساطير پيشينيان، نام خداى گندم و ساير محصولات است و به نوشته مخزن الادويه[ر.ض]، درختى است هندى و موزون كه به «سلطان الاشجار» موسوم و به پارسى به «درخت زكريّا» مسمّى و برگ آن بادامى شكل و به عرض انگشت كوچكى و به طول يك و نيم بند انگشت و خوردن برگ پخته آن جهت رفع شب كورى نافع آيد كه آن را خورده و عصاره برگ آن را در چشم بچكانند.

سرساخ ـ (چو سردار) ابريشم باريك هموار.

سرساد ـ (ل) اثلق[ر.م].

سرسام; سَرسَد; سَرسَده ـ (ر) رجوع به تركيبات «سر» نمايند.

سرسرام ـ (ل) به نوشته بستان السياحة[ر.ض]، بلده اى است دلارام از بلاد بنگالهكشور بنگلادش و ايالتى در شمال شرقى هند و از توابع عظيم آباد كه آبوهوايش هم مانند بنگاله و بيشتر مردمانش هندو و بعضى مسلمانند.

سرسره; سرسرى; سرسم ـ (چو پنجره و بستنى و مرهم) به تركيبات «سر» رجوع نمايند.

سرش ـ (چو صفت) سه رش[ر.م] و (به كسر ثانى) هم مخفّف سريش[ر.م].

سرشار ـ (ر) از تركيبات «سر» است.

سرشب ـ (چو مرهم) شاهين.