خروسه ـ تذو[ر.م] و پوست ختنه گاه مردان و گوشت پاره دم فرج زنان كه بريدن هر دو از فرايض و سنن حسنه اسلاميه مى باشد و چيزى است كه مرغ بازان مرغ را بدان به طرف خود خوانند.

خروسينه ـ نوعى از ماهى است كه گوشت آن را بخورند.

خروش ـ (چو مهوش) خركوهى و به معنى مانند خر و (چو ظهور) بانگ و فرياد و آه و ناله كه گريه ناك برآيد.

خروشيدن ـ خروش كردن.

خروك ـ (چو دختر) سرگين گردانك[ر.م] و (چو عمود) گياهى است كه زنان به جهت زيادتى شير مى خورند.

خروه ـ چو خروس، وزناً و معناً و تاج خروس و جانوران وحشى و غليژن[ر.م].

خروهك ـ (چو نمودن) مرجان.

خروهه ـ خرخه[ر.م و خروسهر.م].

خرويله ـ (چو سركيسه) آواز گريه يا گريه بسيار بلند.

خره ـ (چو شتر) خروه[ر.م] و (چو گله) ميغ[ر.م] و (چو جثّه) خراخر[ر.م] و(چو مزه و مكّه) گل تيره چسبنده و لاى و ته نشين آب و شراب و غيره و هر چيز پهلوى هم چيده شده و هجوم و ازدحام مردم كه از جايى به دشوارى بگذرند و ثفلتفاله هر تخم روغن كشيده را نيز گفته و به همان تخم نسبت دهند، همچو: خره بيدانجير و خره كنجد و مانند آنها و (چو سبك و شده و جثّه) چوب خوار[ر.م] و درّه و غار و مرض جذام و علّتى است كه موى بدن را بريزاند و به معنى مطلق نور و روشنايى هم آمده، خصوصاً آنچه از بارى تعالى به مردم فايز و بهواسطه آن به مقام رفيع رياست و سلطنت و ذروه[تارك ] علوم و صنايع نائل و موفّق باشند و از اين نور الهى هم آنچه را كه مخصوص پادشاهان باشد، آن را «كياخره» گويند و به معنى حصّه و قسمت هم آمده، چنانچه حكماى فرس تمامى ملك فارس را به پنج حصّه كرده و هريك از آنها را به «خره» و «كوره» موسوم داشته و به قيد خاصّى از يكديگر امتياز دهند:

١. خره اردشير: كه در «اردشيركوره» مذكور افتاد و هم نام شهرى است از بناهاى اردشير اوّلنخستين پادشاه ساسانى در قرن ٣م.

٢. خره استخر.

٣. خره داراب.

٤. خره شاپور.

٥. خره قباد.

خرهك ـ (به ضمّ اوّل و ثانى و فتح ثالث) خروهك[ر.م].

خرى ـ (به كسر اوّل) خيرى[ر.م] و نحس و شوم و صفّه و ايوان.

خريد ـ (چو رَسيد و دِريد) خريدن و ماضى آن.

خريدار ـطالب و راغب و مشترى.

خريدارگير ـ هر چيز با رواج كه زود فروخته شود.

خريدن ـ (چو رَسيدن و دِريدن) بيع و شرا و داد و ستاد كردن و (به تشديد ثانى) خراخر كردن گربه است در وقت طمع و گرسنگى.

خريده ـ (چو رَسيده و دِريده) فروخته شده.

خريش ـ (چو دِلير) كدبانو و (چو مدير) كدخدا و كدبانو و پادشاه بزرگ و (چو امير) خنده ريش[ر.م] و خريشيدن]ر.م [و امر و فاعل از آن.

خريشه ـ (چو مدينه) خرمگس و بول خر.

خَريشيدن ـ خراشيدن.

خَريطه ـ خارطه[ر.م] و به عربى، كيسه و ظرفى است از چرم و مانند آن كه بسته مى شود بر آنچه در توى آن است.

خَريف ـ به عربى، فصل خزان و باران آن فصل و سال و سنه و نهر و ساقيه[ر.م].