تَموز ـ گرماى سخت و نام ماه اوّل تابستان كه ماه و هم سال روميان است، چنانچه در «تاريخ اسكندرى» اشارت نموديم و در اين زمان تقريباً با اوّل ايول ماه روسى و ٢٣سرطان برابر تير مطابق آيد.

تِموش ـ درخت كوچكى است كه در كوهستان ايران و بيشتر ممالك فرنگ ديوار باغ ها را از آن بنا كنند و رجوع به «عليق» هم نمايند.

تَموك ـنشانه تير و تير پهن پيكانى كه چون به گوشت و استخوان و غيره فرورود برآوردن آن دشوار باشد و هر چيزى را نيز گويند كه همچنين باشد و هم ظرفى است به صورت شير و گاو كه از روى و نقره و سفال ساخته و بدان شراب خورند.

تميز ـ (ر) مخفّف تمييز و در معنى اصطلاحى نحوى آن، به نمايش بيستوپنجم از نگارش اوّل آيين سيّم مقدّمه رجوع نمايند.

تمّيشه ـ (به فتح اوّل و كسر ثانى مشدّد) نام شهرى و نام بيشه اى است در نواحى شهر آمل كه در ميان آمليان به شيماى بيشه اشتهار دارد.

تميك ـ (چو شريك و دِلير) تمنگ [ر.م] است.

تمييز ـ (چو تسليم) به عربى، جدا و منفصل كردن چيزى از چيزى.

آيين بيستوپنجم

(در حرف تاى قرشت با نون كلمن)