تِرياك ـپازهرپادزهر و به معنى معروف كه از كوكنارميوه كپسولى شكل خشخاش مأخوذ است. هرگاه پوست كوكنار را تيغ زنند، مايع تلخ و لبنى شكلى از آن تراوش نموده و به فاصله يك روز و دو روز منجمد گردد و ترياك همان است و خود تركيبات و جوهرياتش از قبيل لُدانم و مُرفين و كُدِئين در طب مستعمل مى باشند. و ترياك را به عربى «افيون» و به فرانسه و لاتينى «اوپيوم» وبه يونانى «اوپيون» يا «مِكونيون» گويند.

ترياكِ غم ها ـشراب است.

تَريامان ـ غافت[ر.م].

تريان ـ (چو دَربان و گريان) ترنيان[ر.م].

تريت; تريد ـ (چو شَريط) ريزه كردن نان در ميان شير و دوغ و آبگوشت و مانند آنها و نان همچنانى را نيز گويند.

تريدن ـ (چو بريدن) رميدن و (چو رَسيدن) تزيدن[ر.م].

ترير ـ (چو حرير) ترساننده.

تريز ـ (چو دِلير) مخفّف تيريز[ر.م].

ترين ـ (چو امين) زمين قات قات و درهم برهم.

تَرينان ـ ترنيان[ر.م].

تَرينه ـ طعام ترخانه[ر.م] و انواع سبزى ها و طعامى است كه با سركه و گوشت مى پزند.

تريو ـ (چو بدبو) تريوه[ر.م] است.

تريوق ـ به لغت يونانى، حيوانات گزنده و سَم دار را گويند.

تريوه ـ (چو خليفه) پارچه و جامه باريك سفيد و راه ناهموار پست و بلند و پشته پشته.

آيين يازدهم

(در حرف تاى قرشت با زاى هوّز)