دَيبادين ـ نام مَلَكى و يكى از نام هاى الهى و روز ٢٢ يا ٢٣ ماه هاى شمسى كه در نزد بعضى به «دين» موسوم و در جدول «تاريخ فرس» اشارت نموديم و پارسيان در اين روز از دى ماه جشن كرده و عيد نمايند.

دَيباذَر ـ چنانچه در جدول «تاريخ فرس» اشارت نموديم، نام روز يازدهم ماه هاى شمسى كه بنابر قاعده مذكوره در «آبان»، روز مذكور از دى ماه روز جشن و عيد پارسيان است و هم فرشته اى است موكّل بر امور روز مذكور و بعضى روز هشتم آن ماه ها را «ديباذر» گويند.

ديبال ـ (چو قيفال) نام شخصى است كه قصبه ديبال پور از ملك پنجابدر پاكستان از بناهاى او است.

ديباوَند ـ لقب تهمورس ديوبند[سوّمين پادشاه پيشدادى ] كه مجموع ديوها را مسخّر گردانيد و معنى آن «تمام سلاح» است]به «تهمورس» هم رجوع شود[.

ديباه ـديبا[ر.م]، اِفراداً و تركيباً.

ديباقوى ---> ترك.

ديبدار ـ ديودار[ر.م].

دَيبدين ـ ديبادين[ر.م].

دَيبَرجاس ـ (ل) به يونانى، نوعى از مرقشيشا[ر.م].

ديبق ـ (چو ديگر) معرّب ديبه[ر.م] است.

ديبك ـ (ر.ف) و به پارسى «جواز» و «جوازه» و «جوغن» گويند.(كى)

دَيبُل ـ (ل) دبيل[ر.م] است.

ديبمهر ـ رجوع به تركيبات «دى» شود.

ديبه ـ (چو ديگر) مخفّف ديباه[ر.م].

ديبه خسروى ـ گنج سيّم از گنج هاى خسروپرويز پادشاه ساسانى در قرن ٦ و٧م است.

ديجور ـ (چو ميمون) شب بسيار تاريك.

ديد ـ (به كسر اوّل) نظر و ملاحظه و ديدن و ماضى آن.

ديدا ـ (چو شيدا) گم شده و ناپيدا.

ديدار ـ (چو بيدار) پيدا و پديدار و روى و رخسار و چشم و ديده و قوّت باصره و رخ نمودن و ملاقات و ديدن.

ديدارمُزد ـ چيزى كه داماد در شب زفاف به جهت گشادن روى عروس به او مى دهد.

ديدبان ـ (چو ميزبان) حافظ و نگهبان و شخصى كه بر جاى بلندى نشست و هرچه از دور بيند خبر دهد.

ديدن ـ رؤيت نمودن و به چشم نگاه كردن.

ديده ـ ديدبان[ر.م] و چشم و مردمك آن و اسم مفعول و ماضى بعيد از ديدن و درخت بلندى كه ديده بانان بر بالاى آن نشسته و نگاه كنند.

ديده بان ـ ديدبان[ر.م].

ديده بان بام چهارم ـ آفتاب.

ديده بان حصار كبود ـ ديده بان فلك.

ديده بان عالم ـ سبعه سيّاره.

ديده بان فلك; ديده بان كبود حصار ـ ستاره زحل و هريك از سبعه سيّاره.

ديده برداشتن ـ انتظار كشيدن.

ديده پَست ـ[١] سوراخ مقعد.

ديده دار ـ ديده بان[ر.م]، اِفراداً و تركيباً.

ديده كافورى ـ كور و نابينا.

ديده كردن ـ نگاه كردن و در امرى تأمّل نمودن.

[١] ضبط لغت نامه دهخدا: ديده پُشت.