٧. رجب كه از «ترجيب» ـ به معنى تعظيم ـ است كه اين ماه به جهت حرمت قتال در آن معظّم بوده و يا چون حضرت رسالت مأبى(صلى الله عليه وآله) فرمودند: «رجب نهرى است در بهشت; هركه در اين ماه روزه گيرد، از آن نهرش آب دهند»، بدان واسطه اين ماه را نيز «رجب» نام كردند و رجوع به «صمّ» هم نمايند.

٨. شعبان كه ارزاق عباد در آن منشعب گردد.

٩. رمضان كه از «رمض» ـ به معنى احراق ـ است و چون ماه رحمت و سوزاننده گناهان است، بدين اسم اختصاص يافته و يا بهواسطه آن است كه رگ ها در اين ماه از گرما و تشنگى سوخته مى شوند چون ريگ هاى حصار از تابش آفتاب كه ريگ تفتيده را «رمضا» گويند و يا مأخوذ از «رمض» است به معنى بارشى كه بعد از خشكى زمين و تيرگى هوا آمده و هوا را صاف گرداند.

١٠. شوّال كه تسميه آن در وقتى بوده است كه ناقه دم خود را از براى حمل گرفتن برمى داشته و آن حالت را «شولان ناقه» گويند.

١١. ذيقعده كه چون از اشهر حُرُم است، از قتال و جهاد قعود كرده و دست كشيده و در اين ماه و دو ماه ديگر ـ كه ذيحجّه و محرّم است ـ جنگ نمى كرده اند; اين است كه بعضاً هر سه را به «حرام» مقيّد سازند.

١٢. ذيحجّه كه اين ماه موسم حج اسلامى بوده و جنگ هم نمى كرده اند و لذا به «حرام» نيز مقيّد سازند.

تاريخ عيسوى ---> تاريخ ميلادى.

تاريخ غازانى ـ همان تاريخ ايلخانى[ر.م] است.

تاريخ فارسى; تاريخ فرس; تاريخ فرس قديم ـ يكى از تواريخ مشهوره و مستعمل فرسيان و به حسب وضع، بر ساير تواريخ اقدم و به جهت اشتهار به اسم يزدجرد يزدگرد ابن شهريارآخرين پادشاه ساسانى در قرن ٧م، به «تاريخ يزدجردى» نيز موسوم و سال ايشان مانند سال روميان ٣٦٥ روز و ربعىاست الاّ اينكه از شهور دوازده گانه روميّه هفت ماه، ٣١ روز و چهار ماه، ٣٠ روز و يك ماه، ٢٨ يا ٢٩ روز مى باشد ـ چنانچه در «تاريخ اسكندرى» اشارت نموديم. و در اين تاريخ بى تفاوت هر ماه را ٣٠ روز گرفته و ٥ روز زايد بر شهور را در آخر آبان ماه يا اسفندارمُذماهاسفند افزوده و آن را «خمسه مسترقه» خوانند و آن كسر زايد كه در تاريخ رومى در هر چهار سال كبيسه مى شد، در اين تاريخ در مدّت ١٢٠ سال يك ماه تمام شود و سال صدوبيستم را سيزده ماه گيرند و آن ماه را ـ كه كبيسه است ـ به نام ماهى خوانند كه به آخر آن ملحق شده و اسامى ايّام خمسه اين است:

١. اهنود. ٢. اشنود. ٣. اسفندمذ.

٤. دهشت. ٥. هشتويس.

ونام هاى شهور ايشان هم بدين گونه است:

١. فروردين. ٢.ارديبهشت. ٣.خرداد.

٤.تير. ٥.مرداد. ٦.شهريور.

٧.مهر. ٨. آبان. ٩.آذر.

١٠. دى. ١١. بهمن. ١٢. اسفندارمذ.

و گاه است كه نام ماه آخر را تخفيفاً «اسفندار» گفته و گاهى «اسفند» نيز گويند و گاهى فا را به باى پارسى تبديل نمايند. و چنانچه در «تاريخ جلالى» اشارت نموديم در اين زمان شهور آن تاريخ را نيز بدين اسامى موسوم دارند