چهارشنبه ـ يكى از ايّام هفته و «پير چهارشنبه» كه به تركى«چهارشنبه قاريسى» گويند، زن بدمنظر و ترسناك است و زن جنّيّه را نيز گويند و رجوع به «شنبه» هم نمايند.

چهارشو; چهارشوب; چهارشى ـبازار و گويا محرّف چهارسو است.

چهار ضرب زده ـ شخصى كه ريش و سبيل و مژه و ابرو را پاك بتراشد.

چهارطاق ـ خيمه شيروانى و خيمه مطبخ و عناصر اربعه [ر.م] و به معنى تركيبى معروف و هم بنايى است در شيراز كه چهار پايه داشته و بر فراز كوه واقع و از چهارطرف درى گشاده و بر بالاى آن گنبدى بوده كه اكنون خراب است، بعضى گويند كه آنجا مقبره است اگرچه آثارى از لوح آنها پيدا نيست و برخى بر آنند كه آن را اتابكان فارس٥٤٣ تا ٦٨٦هـ ساخته براى اينكه به تفرّج آمده و جلگه شيراز را به نظر آرند و هنگامى كه لشگر را شماره مى دادند، پادشاه آنجا را مقرّ خود قرار مى داده است. والله العالم.

چهار عيال ـ عناصر اربعه [ر.م].

چهارقد ---> معجر.

چهار كركس ـ عناصر اربعه [ر.م] و تخت كاووسدوّمين پادشاه كيانى يا شدّادپادشاه قوم عاد.

چهارگامه ـ اسب راهوار و خوش رفتار و گرم كردن هنگامه عشرت.

چهار گُلخَن ـ جهات اربعه و عناصر اربعه [ر.م].

چهارگوش; چهارگوشه; چهارگوشى ـسربند زنان و سفره كوچك و صراحى چهار دسته و هر چيزى كه مربّع و چهار طرف داشته باشد، خصوصاً تابوت و تخت سلاطين.

چهار مادر ـ چهار آخر[ر.م].

چهار محال ـ از بلوكات مشهوره جهان و جزو اسپهان و چمنى است چو باغ ارم، سبز و خرّم و به چمن گنبدان معروف است.

چهار مذهب ـ مذاهب اربعه اهل سنّت است كه حنفى و حنبلى و شافعى و مالكى باشد.

چهار مغز ـگردكانگردو.

چهار منقوطه ـ آسمان هشتم كه فلك ثوابت است به ملاحظه چهار نقطه شرق و غرب و جنوب و شمال.

چهار ميخ; چهار ميق ـعناصر اربعه [ر.م] و ريسمان كلفتى است كه لنگر كشتى را بدان بندند و هم به معنى معروف كه شخصى را در مقام شكنجه بر روى يا بر پشت خوابانيده و دست و پاى او را به چهارميخ در زمين محكم بندند و عمل لواط را هم گويند.

چهار نظم ـ عناصر اربعه [ر.م].

چهاروا ـ چهارپا.

چهار هفته ـ ناچيز و معدوم.

چهاريار; چهار يار گزين ـچهار خليفه[ر.م].

چهاريك ـ يك حصّه از چهار حصّه هر چيز و نام قصبه اى هم هست از توابع كابل.

چهارم ـ آخرينِ چهار عدد از هر چيز را گويند در واقع يا