چَركَز ـ قومى است از اهالى قفقاسيّه قفقازيّه و شهرى است حسن خيز كه دختران و پسران خوش سيما دارد و در بستان السياحه[ر.ض گفته كه كشورى است معروف و به كثرت جبال و تلال موصوف و مردمانش لگزىر.م] و شافعى و بعضى كافر هستند.

چركزستان ـ قطعه اى است از قفقازيّه كه غرباً به بحر اسوددرياى سياه و شرقاً به بحر خزر و شمالاً به ايالت قفقازيّه و جنوباً به گرجستان محدود و تقريباً داراى يك كرور نفوس و مقرّ حكومتش شهر موردوك و به نام شرقى و غربى به دو قسم مقسوم و اهالى قسم اوّل را به چيچن موسوم و سكنه قسم دويّم را به جركز مسمّى دارند و ايشان مردمان شجاع و دلاور و در اواخر قرن پانزدهم ميلادى اظهار اسلام كرده و عموماً مانند گرجى ها در حسن و جمال ممتاز و به اكثر مردمان روى زمين امتياز دارند.

چَركَس ـ چركز[ر.م].

چَركَسستان ـچركزستان[ر.م].

چِركَف ـ سفيه و بى حيا و آب كثيف.

چركمك ـ (چو بدنمك) مرغى است بسيار كوچك.

چركن ـ (چو فلفل) مال دنيا و هر چيز كثيف و قبيح و چرك آلود و زخمى كه پيوسته از آن چرك آيد.

چركه ـ (چو عمله) چاريك[ر.م] را گويند، خصوصاً يك حصّه از چهار حصّه خشت و (چو هرزه با كاف پارسى) جرگه[ر.م] است.

چركين ـ چركن[ر.م] است.

چرگر ـ چرك[ر.م].

چَرگَز ـ چركز[ر.م].

چَرگَزستان ـچركزستان[ر.م].

چَرگَس ـ چركس[ر.م].

چَرگَسستان ـ چركسستان[ر.م].

چرگه ---> چركه.

چرم ـ (چو نرم) معروف است، كه پوست دباغت شده باشد.

چرمْ دان ـ كيسه كه از پوست دوزند.

چرمِ شير ـتازيانه.

چرمِ گور ـ چلّه و زه كمان.

چرمْدان ـ رجوع به تركيبات «چرم» نمايند.

چرمشير ـ رجوع به تركيبات «چرم» نمايند.

چرمك ـ (چو دختر) لُغَزچيستان و چيستان.

چرمه ـ (چو هرزه) مچاچنگ[ر.م] و اسب، خصوصاً سفيد