«هركس كه نداند و بداند كه نداند *** او لاشه خر خويش به منزل برساند». جهل مركّب ـ آن است كه چيزى را نداند و ندانستن خود را هم ندانسته و چنين داند كه مى داند و به عبارت ساده، اعتقاد كردن چيزى است به خلاف حقيقت آن:

«هر كس كه نداند و نداند كه نداند *** در جهل مركّب ابدالدّهر بماند». جهمرز ـ (چو دلبند) زنا كردن و زن فاحشه.

جهن ـ (چو دهن) جهان و (چو رهن و ذهن) نفس كل و نام پسر افراسيابپادشاه توران در شاهنامه.

جَهَنّام ـ (ل) دوزخ كه معرّب آن «جهنّم» است.

جهند ـ(چو درنگ) صرّاف.

جهنّم ---> دوزخ.

جهود ـ ]يهود و يهودى و كليمى(لغت نامه دهخدا)[.

جهودخانه ---> مردارخانه.

جهودانه ـمبار[ر.م] و منسوب به جهود و درختى كه آن را به عربى «شايكه» و صمغ آن را عنزروت[ر.م] گويند.

جهيدن ـ]سخت تيزرفتن و جَستن و وزيدن باد(لغت نامه دهخدا)[.

جهير ـ ]مرد ديدارى و صاحب جمال و مرد بلند آواز (لغت نامه دهخدا)[.

آيين بيستوچهارم

(در حرف جيم ابجدى با ياى حطّى)