إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٣٩٦ - مستدرك كانت فاطمة عليها السلام أصدق الناس

قيامت. پس نصارى گفتند: اى ابو القاسم! ما مصلحت كار خود در آن ديديم كه با تو مباهله نكنيم و تو را به حال خود بگذاريم و به دين خود ثابت باشيم. آن حضرت فرمود: چون ابا كرديد از مباهله با مسلمانان، در نفع و ضرر شريك باشيد؛ پس ابا كردند. پس من با شما جنگ مى‌كنم. گفتند: ما طاقت جنگ عرب نداريم و ليك با تو صلح مى‌كنيم كه تو با ما جنگ نكنى و ما را در بلاد خود نترسانى و از دين خود ما را بازنگردانى. هر سال دو [هزار] حلّه در ماه صفر و هزار حله در ماه رجب و سى عدد زره [به تو خواهيم داد]؛ حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم با ايشان بدين موجب صلح فرمود و گفت: سوگند بدانكه جان من در يد و قدرت اوست كه عذاب فرو آويخته بود بر اهل نجران؛ و اگر ايشان ملاعنه مى‌كردند تمامى قرده و خنازير مى‌شدند و در وادى ايشان آتش افروخته مى‌شد بر ايشان و خداى تعالى تمامى اهل نجران را هلاك مى‌كرد تا مرغ كه بر درخت ايشان نشسته بود؛ سال آخر نشد كه تمام نصارى هلاك مى‌شدند.

و در اين حكايت فضيلت و منقبت حضرت فاطمه و زوج و اولاد او را حاصل است كه هيچ چيز با او برابرى نمى‌كند.

سيدة نساء العالمين يوم الحشر و الجزاء.

آن حضرت بزرگ زنان عالميان است روز حشر و جزاء و اين اشارت است به احاديث بسيار كه در اين باب وارد شده كه حضرت فاطمه عليها السلام در روز قيامت سيده زنان عالميان خواهد بود و بعضى از آن احاديث گذشت.

ذروة سنام المجد و العز و البهاء.

آن حضرت بلندى كوههاى عزت و بزرگ و بها و افتخار است. مراد آنكه آن حضرت در كمال علو و رفعت و بلندى است در اين مراتب؛ و در عرب كسى را كه در غايت بلندى باشد گويند: او كوهان است زيرا كه در شتر هيچ موضع بلندتر از كوهان نيست و اين اشارت است به كمال بزرگى و عزت قدر آن حضرت است.