إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ٣٩٧ - مستدرك كانت فاطمة عليها السلام أصدق الناس

الممنوح لها ثواب التسبيح و التحميد و التكبير بعد المشقة و العناء.

آن حضرت بخشيده شده است از براى او ثواب تسبيح و تحميد و تكبير بعد از مشقّت و زحمت. و اين اشارت است بدانچه در حديث صحيح روايت كرده‌اند [از] حضرت امير المؤمنين على عليه السلام كه فرمود: فاطمه نزد حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم رفت كه شكايت كند از آنكه دست مباركش مجروح شده بود، از آنكه آس دست كرده بود و شنيد كه غلامان جهت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم آورده‌اند؛ مى‌خواست كه از آن حضرت خادمه بستاند. آن حضرت در خانه نبود با يكى از ازواج آن حضرت شكايت كرد، گفت با حضرت بگويند؛ چون آن حضرت به خانه آمد آن حكايت با او بگفتند. امير المؤمنين على عليه السلام فرمود: شب هنگام حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم نزد ما آمد و ما در جامه خواب خوابيده بوديم. رفتيم كه برخيزيم، فرمود: به حال خود باشيد در جاى خود، پس بيامد و در ميان ما هر دو نشست تا آن زمان كه من سردى قدم مبارك آن حضرت بر شكم خود دريافتم. پس فرمود: آيا من شما را دلالت كنم بر چيزى كه بهتر باشد از آنچه شما از من درخواست كرده‌ايد؟ چون در جامه خواب در رويد سى و سه نوبت تسبيح كنيد و سى و سه نوبت تحميد كنيد و سى و چهار نوبت تكبير گوئيد كه اين شما را بهتر است از خادم؛ و در اين فقره اشارت بدان بود.

ام الأئمة الأتقياء الأوصياء فاطمة الزهراء.

آن حضرت مادر امامان پرهيزكار است كه ايشان وصيان بودند. و اين اشارت است به كنيت آن حضرت به اسم مبارك آن حضرت؛ و تمامى ائمه سواي امير المؤمنين على عليه السلام كه زوج آن حضرت است. از بطن آن حضرت شد و آن حضرت مادر ايشان است و اسم مبارك آن حضرت فاطمه است. و لقب مشهور زهرا، يعنى روشنى از نور الهى و پاكيزه از تمامى عيوب و مناهى است، و مناقب آن حضرت غير متناهي است.