خود به روسی نوشته است [١] .
ایضا در داستان مغضوب شدن " ارتشتاران سالار سیاوش " در دربار قباد می‌نویسد ، از جمله ایرادهای مهمی که انجمن بزرگ ( محکمه عالی به ریاست موبدان‌ موبد ) به او گرفت این بود که : " سیاوش نمی‌خواسته است موافق عادات‌ جاریه زندگی کند و تاسیسات ایرانی را محفوظ نگه دارد ، خدایان جدید می‌پرستیده و زن خود را که تازه بدرود حیات گفته " دفن " کرده است ، بر خلاف آیین زردشتی که مقرر می‌دارد اموات را در دخمه بگذارند تا مرغان‌ شکاری آنها را بخورند [٢] . . .
آقای رشید یاسمی مترجم کتاب ایران در زمان ساسانیان می‌گوید : . . . هخامنشیان معلوم نیست همه رفتار خود را تابع احکام زردشت کرده‌ باشند ، بعضی پرستش آناهیتا و دفن اموات را در مقابر نمونه مخالفت‌ آنان با شریعت دانسته‌اند [٣] .
آقای یاسمی ضمنا می‌خواهد مدعی شود که ممنوعیت دفن اموات در آیین‌ زردشتی در دوره هخامنشی نیز سابقه دارد .

ثنویت زردشتی

آیا ایران مقارن ظهور اسلام ثنوی بوده است ؟ مهمترین پاسخ درباره نظام‌ فکری و اعتقادی ایرانیان ( البته منهای یهودیان و مسیحیان و بودائیان‌ ایران که مجموعا در اقلیت بودند ) پاسخ همین پرسش است . قبلا باید ببینیم در دوره‌های قبل ، ایران از این لحاظ چه وضعی داشته است در فصلهای‌ پیش راجع به دوره‌های قبل از زردشت بحث کردیم ، معلوم شد که حتی در دوره‌های طبیعت پرستی و رب النوع پرستی عقیده ثنوی در روح مردم آریا رسوخ داشته است ، و به قول

([١][٢] ٣ ) ایران در زمان ساسانیان ، صفحه ٥٢ - ٣٨٠ - ٣٤٩ ( پاورقی‌ ) .