تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٨٢ - سوره النجم(٥٣) آيات ٣٠ تا ٣٩

نقل كرده‌اند كه لمم ذنبى است كه در جاهليت كرده باشد و در سبب نزول اين آيه آورده‌اند كه مشركان با مسلمانان ميگفتند كه از شما در زمان جاهليت معاصى بسيار صادر ميشد و با ما در اين امر شريك و سهيم بوديد اكنون ما را بدان عيب ميكنيد و از آن وعيد مينمائيد آن گه حق سبحانه آيه فرستاد كه گناهى كه در زمان جاهليت از اهل اسلام صادر شده باشد مغفور است و بدان معاتب و معاقب نخواهند شد إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ بتحقيق كه آفريدگار تو بسيار آمرزنده است و لهذا صغاير را باجتناب كباير مى آمرزد و كباير را بوسيله توبه و يا بميامن قبول اسلام مغفور ميسازد يا مغفرت او بر وجهى وسيع است كه بهمه گناهان وارسيده و ميشايد كه ذكر اين كلام در عقب وعيد مسيئين و وعد محسنين بجهت آن باشد كه تا صاحب كبيره از رحمت واسعه او مايوس نشود و توهم وجوب عقاب نكند يكى از اكابر در مناجات ميگفته بار خدايا اگر همه عالم را بسوزى مشتى خاك را سوخته باشى و اگر همه عالم را بيامرزى مشتى خاك را آمرزيده باشى ندايى باو رسيد كه‌ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ‌ و حسن هانى ابو نواس شاعر را در واقعه ديد از او پرسيد كه ما فعل ربك بك خداى با تو چه كرد گفت غفر لى ببيتين قلتها مرا بيامرزيد بدو بيتى كه گفته بودم و آن اينست كه شعر