برو قوله‌ خَيْراً مفعول فعل محذوفست اى افعلوا يا قدموا خيرا يعنى بكنيد يا پيش داريد كارى را كه بهترين افعال باشد و نيكوترين اعمال و ميتواند بود كه صفة مصدر محذوف باشد يعنى انفاقا خيرا يعنى انفاق كنيد مالها را انفاقى نيكوتر يعنى خالصا و مخلصا للَّه يا آنكه خبر كان مقدر باشد و جواب او امر مذكوره يعنى مرتكب اين امور مذكوره شويد كه آن بهتر بود مر شما را و محتملست كه خير بمعنى مال باشد هم چنان كه فى قوله تعالى ان ترك خير الوصية و بنا بر اين مفعول به انفقوا باشد يعنى انفاق كنيد مال خود را لِأَنْفُسِكُمْ‌ براى نفسهاى خود چه فوايد اين اعمال بنفس شما راجع خواهد شد كه آن درجات عاليه است و مراتب باقيه در طبقات جنان و روضات رضوان اين تاكيد است براى حث عباد بر امتثال اوامر مذكوره و بيان اينكه اين امور بهتر است مر نفسهاى ايشان را از اموال و اولاد و آنچه بآن مشغولند از شهوات و زخارف دنيا و نيز بجهت تخصيص بر انفاق مى‌فرمايد كه‌ وَ مَنْ يُوقَ‌ و هر كه نگاه داشته شود شُحَّ نَفْسِهِ‌ از بخل نفس خود يعنى خود را باز دارد از بخل و حقوق مفروضه را در راه خداى تعالى بذل نمايد فَأُولئِكَ‌ پس آن گروه منافقان‌ هُمُ الْمُفْلِحُونَ‌ ايشانند رستگاران در دنيا از دنائت و در عقبى از عقوبت و رسيدگان بروضه جنان و از حضرت صادق عليه السّلام مروى است كه‌

من ادى الزكاة فقد وفى شح نفسه‌

يعنى هر كه زكاة را ادا نمايد بتحقيق كه نگاه داشته شده است از بخل نفس‌ إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ‌ اگر قرض دهيد خدا را مراد انفاق حقوق واجبه است و ايراد آن بصورت قرض تلطف است در استدعا بانفاق يعنى صرف نمائيد مالهاى خود را در آنچه بآن مامور شده‌ايد قَرْضاً حَسَناً صرفى نيكو يعنى انفاق مقرون باخلاص و ميتواند بود كه تقرضوا بمعنى تصدقوا باشد يعنى اگر صدقه دهيد از طيب نفس نه بر وجه كراهت‌ يُضاعِفْهُ‌ زياده گرداند خداى آن را كه داده باشيد لَكُمْ‌ براى شما يكى راه يا هفتصد يا بغير حساب‌ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ‌ و بيامرزد گناهان شما را كه پيش از اينكرده باشيد از امساك و ترك انفاق و غير آن‌ وَ اللَّهُ شَكُورٌ و خدا جزا دهنده سپاس دارانست چه عطيه جزيل در برابر صدقه قليل ميدهد مراد آنست كه هر كه در شكر او مبالغه مينمايد و جد و جهد را در آن باب مرعى ميدارد حق سبحانه و تعالى نيز در مقابل آن مثوبات بالغه و مكافات كافيه بوى كرامت مى‌فرمايد و تسميه مجازات شكر بشكور بر سبيل مجاز است‌ حَلِيمٌ‌ بردبار است بعقوبت ممسكان و بخيلان يعنى تعجيل نمى‌كنند در عذاب ايشان‌