كه اين زمين را با ايشان واگذاريم و هر يكى در كوهى و غارى بنشينيم و بعبادت مشغول شويم تا آن كه محمد آخر الزمان (ص) كه عيسى بما وعده داده است مبعوث شود پس بر طريق رهبانيت بودند تا وقت ظهور من در رسيد بعضى بمن ايمان آوردند و بعضى نياوردند و كافر شدند چنان كه حق سبحانه ميفرمايد كه‌ فَما رَعَوْها پس رعايت نكردند و نگاه نداشتند همه ايشان رهبانيت را حَقَّ رِعايَتِها هم چنان كه سزاوار نگاه داشت آن بود بلكه اكثر به تثليث قايل گشته محمد (ص) و قرآن را منكر شدند و اندكى از ايشان از منهج متابعت مسيح انحراف ننموده حضرت رسالت (ص) را دريافتند و بدو اسلام آوردند و بشرف متابعت آن سيد انام سرافراز گشتند و بعضى گفته‌اند كه معنى آيه آنست كه ايشان نذرى كه در رهبانيت كرده بودند رعايت نكردند و وفا بآن ننمودند بلكه در آن تقصير كردند و بر آن ثابت قدم نشدند و مقوى قول اولست اين كه حق سبحانه در حق ايشان ميفرمايد فَآتَيْنَا الَّذِينَ‌ پس داديم آنان را كه‌ آمَنُوا مِنْهُمْ‌ ايمان آورده بودند از جماعت رهبانان بحضرت رسالت (ص) أَجْرَهُمْ‌ مزد ايشان را كه مثوبت بسيار و كرامت بيشمار است‌ وَ كَثِيرٌ مِنْهُمْ‌ و بسيارى از ترسايان‌ فاسِقُونَ‌ بيرون آمدگانند از دايره ايمان و نيز از ابن مسعود مرويست كه روزى نزد رسول خدا رفتم فرمود كه يا بن مسعود جماعتى كه پيش از شما بودند به هفتاد و دو فرقه شدند دو فرقه از ايشان ناجى شدند و باقى هلاك گشتند يكى از آن فرقه كه با جبابره مقاتله كردند بر دين عيسى و فرقه ديگر آنها بودند كه طاقت نداشتند و در بلاد منتشر و مترهب گشتند و ايشانند كه حق سبحانه در حق ايشان فرموده كه‌ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ‌ بعد از آن فرمود كه‌

من امن بى و صدقنى و اتبعنى فقد دعاها حق رعايتها و من لم يؤمن فاولئك هم الهالكون‌

يعنى هر كه بمن ايمان آورد و تصديق من نمود و تابع من شد حق رعايت رهبانيت كرده و هر كه ايمان نياورد از جمله هالكان و خاسران است پس فرمود كه‌

لا رهبانية فى الاسلام‌

در دين اسلام رهبانيت نيست بلكه رهبانيت امت من هجرت است و جهاد و روزه و نماز و زكاة و حج و عمره و تكبير گفتن بر بلنديها در حين احرام و بعد از ذكر احوال حواريين خطاب ميكند باهل كتابى كه بشرف ايمان مشرف شده بودند و مى فرمايد كه‌ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد برسولان گذشته‌ اتَّقُوا اللَّهَ‌ بترسيد از خداى‌ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ‌ و بگرويد بفرستاده او كه محمد است (ص) يُؤْتِكُمْ‌ تا بدهد شما را كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ‌ دو نصيب از بخشايش خود يكى براى ايمان بانبياى گذشته و ديگرى براى ايمان بمحمد (ص) و گفته‌اند كه خطاب باهل نفاق است پس معنى آنست كه اى كسانى كه ظاهرا ايمان آورده‌ايد ايمان آوريد