تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ١٩٥ - سوره المجادلة(٥٨) آيات ١ تا ٩
شما بر يكديگر حرام شدهايد گفت يا رسول اللَّه لفظ طلاق واقع نشده فرمود كه گمان نميبرم مگر آنكه تو بر او حرام شده خوله از كثرت اطفال و خوردى ايشان و مفارقت اوس كه مدت متمادى انيس او بود بغايت غمناك شد ديگر باره با پيغمبر اعاده آن كلام نمود همان جواب شنيد گفت أشكو الى اللَّه فاقتى و شدت حالى و وحدتى شكايت درويشى و پريشانى و بيكسى خود بخدا رفع مينمايم رسول (ص) فرمود بظاهر شرع بر او حرامى و خداى تعالى در باب تو چيزى نفرستاده هر گاه كه فرمودى كه تو بر او حرامى او گفتى أشكو الى اللَّه فاقتى و شدت حالى و وحدتى پس روى نياز بآسمان كرد و گفت اللهم انى أشكو اليك فاقتى و وحدتى فانزل على لسان نبيك ما فيه خلاصى و راحتى بار خدايا بدرويشى و پريشانى و بيكسى من نظر فرماى و آنچه صلاح و راحت من در آنست به پيغمبر خود اخبار نماى اين بگفت و عايشه سر رسول را ميشست پس ديگر باره با رسول گفت كه يا رسول اللَّه در كار من فكرى كن و بر حال من رحمى نماى عايشه گفت مجادله و الحاح را كوتاه كن كه وحى به رسول نازل گشته و علامت وحى آن حضرت آن بود كه در آن وقت سپاه او را عارض ميشد چون عايشه نيمه سر آن حضرت بشست با خود آمد و خوله را امر كرد كه زوج خود را حاضر كن و بعد از آن اينچهار آيه را تلاوت فرمود كه قَدْ سَمِعَ اللَّهُ بتحقيق كه شنود خداى قَوْلَ الَّتِي تُجادِلُكَ سخن آن زن را كه مجادله ميكرد با تو الجزء الثامن و العشرون من الاجزاء الثلاثين فِي زَوْجِها در امر شوهر خود وَ تَشْتَكِي و شكايت خود را بر ميداشت إِلَى اللَّهِ بخداى تعالى وَ اللَّهُ يَسْمَعُ و خدا ميشنود تَحاوُرَكُما مراجعت كلام شما و مغالبه در خطاب را يعنى باز گردانيدن سخن يكديگر را و جواب يكديگر گفتن در باب لفظ ظهار كه آن اين بود كه تو بآنزن ميگفتى كه بر شوهر خود حرامى و او ميگفت كه مرا طلاق نداده إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بدرستى كه خدا شنوا است اقوال مردمان را بَصِيرٌ بينا باحوال ايشان بدانكه معنى قد در قَدْ سَمِعَ اللَّهُ از براى توقع است زيرا كه رسول خدا و خوله هر دو توقع آن داشتند كه حق سبحانه آن مجادله و شكوى را بشنود و حكمى در آن باب نازل سازد و اتيان بجمله مضارعيه بعد از آن بجمله ماضويه اشارة است بجواب توقع رسول با خوله كه او سبحانه مخاطبه ايشان را استماع فرمايد و بعد از آن جمله اسميه را ذكر فرموده بجهة تاكيد اينمعنى و وضع مظهر در موضع مضمر بجهت تبرك است باسم او سبحانه كه بنفسه و ذاته شنوا و بينا است و مرويست كه چون عايشه اين بشنيد گفت تبارك اللَّه الذى وسع سمعه الاصوات كلها بزرگوار است آن خدايى كه ميشنود و همه آوازها را و هيچ آوازى بر وى پوشيده و پنهان نيست زنى در كنج خانه