و كوفى و حور العين كوفى و مدنى الاول تأثيما عراقى و شامى و مدنى الاخير و الاخرين غير شامى و مدنى الاخير لمجموعون شامى و مدنى الاخير فروح و ريحان شامى و ابى بن كعب از حضرت رسول (ص) روايت كند كه هر كه سورة الواقعه را قراءة نمايد در نامه اعمال او بنويسند كه او از غافلان و بيخبران نيست و از مسروق روايت است كه هر كه خواهد بداند نبأ خلق اولين و آخرين و نبأ اهل جنت و نبأ اهل نار و نبأ دنيا و آخرت را بايد كه قراءة سورة الواقعه كند و مرويست كه عثمان بن عفان روزى از روزها بعيادت عبد اللَّه مسعود رفت در مرض موت وى او را گفت كه از چه شكايت دارى گفت از گناهان خود گفت چه آرزو دارى گفت رحمت پروردگار خود گفت طبيبى را بياورم تا بمعالجه تو مشغول شود گفت الطبيب امرضنى آنكه مرا بيمار كرده طبيب منست گفت عطيه بتو انعام كنم جواب داد وقتى كه محتاج بودم منع عطا ميكردى و الحال كه از آن مستغنيم عطا ميكنى گفت بدختران تو عطيه بدهم گفت ايشان را احتياج نيست زيرا كه سورة الواقعه را تعليم ايشان كرده‌ام و ايشان بر قرائت آن مداومت مينمايند و از رسول (ص) شنيدم كه هر كه در شب اين سوره را بخواند هرگز درويش نگردد و عياشى به اسناد خود از زيد شحام روايت كرده و او از حضرت ابو جعفر صلوات اللَّه عليه كه هر كه در شب اين سوره را بخواند پيش از آنكه خواب كند فردا كه بخداى تعالى ملاقات نمايد روى او چون ماه شب چهارده باشد و ابو بصير از ابو عبد اللَّه سلام اللَّه عليه نقل كرده كه هر كه در شب جمعه اين سوره را بخواند خداى تعالى او را دوست خود گرداند و محبت او را در دل جميع خلايق افكند و هرگز در دنيا روى درويشى نبيند و از آفات و بليات دنيوى و اخروى محفوظ شود و از رفقاى حضرت امير المؤمنين (ع) باشد و بدانكه چون حضرت عزت ختم سورة الرحمن نمود بصفت جنت افتتاح اينسورة نيز بصفت قيامت و جنة نمود تا مثل و نظير يكديگر باشند و فرمود كه‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ ياد كنيد چون وقوع يابد ساعت واقع‌شونده مراد قيامتست يعنى چون حادث شود قيامتى كه محقق الوقوع است و ناچار است واقع شدن آن و ميتواند بود كه اين جمله ظرفيه در اين تقدير باشد كه كانت كيت و كيت اذا وقعت الواقعة يعنى حالات چنين و چنين واقع شود وقتى قيامت قايم گردد و يا آنكه متعلق او جمله باشد كه بعد از او است و هو قوله‌ لَيْسَ لِوَقْعَتِها كاذِبَةٌ هم چنان كه ميگويند كه يوم الجمعة ليس لى شغل فيه يعنى وقتى كه قيامت واقع شود نباشد در حين واقع شدن و حادث گشتن آن نفسى كه دروغ گوينده باشد بر خدا يا تكذيب‌كننده قيامت هم چنان كه الحال‌