كَفَرُوا و آنان كه نگرويدند بوحدانيت خدا و رسالت سيد انبيا (ص) وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا و تكذيب كردند آيتهاى ما را كه قرآنست يا معجزات پيغمبر آخر الزمان را أُولئِكَ‌ آن گروه شقاوت آثار تبه روزگار أَصْحابُ النَّارِ ياران دوزخند و ملازمان نيران‌ خالِدِينَ فِيها در حالتى كه باقى‌ماندگان باشند در آن كه هرگز نميرند تا از آن عقوبت برهند وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و بد جاى بازگشتن است دوزخ بعد از آن بجهت تسلى و دلخوشى اصحاب مصايب و ارباب نوايب ميفرمايد كه‌ ما أَصابَ‌ نرسد بهيچ كس‌ مِنْ مُصِيبَةٍ هيچ مصيبتى از مصايب‌ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ‌ مگر بفرمان خداى و اراده او و مراد هر مصيبتى است كه از خدا ببنده رسد از بيمارى و سختى و قحطى و موت اهل و ولد و تلف مال و مثل آن و چون علم او بهمه مصايب محيط است و قدرت او بجميع نوايب شامل اگر خواهد آفريدگان را از آن سالم مى‌تواند داشت ليكن براى اصلاح حل بندگان و امتحان بصبر و ثبات بر آن رفع بليه نميكند از ايشان و باعث تسلى اهل مصيبت در اين آيه آنست كه چون دانستند كه اين مصيبت و بليه مراد اللَّه است بجان قبول آن ميكنند و از وقوع آن اضطراب نمينمايند و ميتواند بود كه مراد مطلق مصيبت باشد چه ظلم ظالم و غير آن از ساير بلايا كه از مخلوق ببنده ميرسد چون كه بدون اقدار و تمكين كه از جانب او سبحانه است متصور نيست و وى تعالى دفع وقوع آن نفرموده فكان كه آن مصيبت و بلا باذن او سبحانه بر او واقع شده و لهذا بعضى گفته‌اند كه معنى الا باذن اللَّه اينست كه الا بتخليه اللَّه بينكم و بين من يفعلها يا آنكه مراد به اذن خدا علم او سبحانه باشد يعنى هيچكس را مصيبتى نيست الا كه او سبحانه عالمست بآن‌ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ‌ و هر كه بگرود بخدا و رسول و اعتقاد كند بآنچه از قبل او سبحانه كه باو ميرسد خير و صلاح او در آنست‌ يَهْدِ قَلْبَهُ‌ راه نمايد خدا دل او را يعنى ثابت گرداند دل او را بر ايمان يا مزيت لطف را بر او كرامة فرمايد يا بسبب آن دل او منشرح شده طاعات و خيرات را زياده كند و ابن عباس گفته كه راه نمايد دل وى را بكلمه استرجاع تا در وقت مصايب بقول‌ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ مترنم شود و رضا بقضا داده خود را تسليم نمايد و از ابو بكر وراق مرويست كه راه نمايد دل وى را بصبر و شكر تا در نعمت شكر كند و در مصيبت صبر نمايد و ضحاك گفته كه دل او را مهتدى سازد تا بداند كه آنچه بوى خواهد رسيد از وى در نگذرد و آنچه نخواهد رسيد از آن برى خواهد بود و گفته‌اند مراد آنست كه هر كه تصديق نمايد خداى را در وقت نعمت و بداند كه آن از فضل خدا است حقتعالى راه نمايد دل او را بشكرگذارى آن و هر كه اذعان‌