تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٢٦ - سوره الطلاق(٦٥) آيات ١ تا ١٢
اليكم الرسالة و بنا بر اين قوله يَتْلُوا عَلَيْكُمْ حال باشد از اسم اللَّه و بنا بر تقادير ديگر يا حالست از اسم اللَّه مانند رسول يعنى خداى فرو فرستاد رسالت را بناى جنس شما در حالتى كه ميخواند بر شما آياتِ اللَّهِ آيتهاى قرآن را يا ارسال رسولى كرده كه تلاوت ميكند بر شما آيات خدا را كه قرآنست مُبَيِّناتٍ در حالتى كه روشن كرده شده است آن آيات و حفص بكسر ياء خوانده بصيغه اسم فاعل يعنى روشن كننده اينها و حدود احكام شريعت و خداى تعالى انزال ذكر و ارسال رسل فرموده لِيُخْرِجَ تا بيرون برد او سبحانه يا قرآن و يا رسول الَّذِينَ آمَنُوا آنان را كه گرويدهاند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و كردهاند كارهاى شايسته مِنَ الظُّلُماتِ از تاريكى كفر و ضلالت إِلَى النُّورِ بروشنايى نور ايمان و هدايت يا از جهل بعلم يا از شبهه بحجه معنى مراد آن است كه تا حاصل گرداند براى ايشان آنچه الحال برانند از ايمان و عمل صالح چه ايشان قبل از نزول ذكر و رسول ايمان نداشتند بلكه بعد از رسول و تبليغ او ايمان آورند يا آنكه معنى اين باشد كه تا بيرون آرد كسانى را كه علم او سبحانه تعلق گرفته بود بايمان ايشان از ظلمات كفر بنور ايمان وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ و هر كه بگرود بخدا و تصديق وى نمايد وَ يَعْمَلْ صالِحاً و بكند كار شايسته و كردار پسنديده يعنى خالص از شوب و ريا و تصنع و غرض يُدْخِلْهُ در آورد او را جَنَّاتٍ تَجْرِي ببوستانها كه روان ميشود مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ از زير مساكن و اشجار آن جويهاى شير و عسل و آب خالِدِينَ در حالتى كه جاويد ماندگانند فِيها در آن بهشت أَبَداً هميشه اين تأكيد خلود است يعنى هرگز از آنجا بيرون نيايند ذكر جمع بعد از مفرد نظر بمعنى و لفظ من موصولست قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ بتحقيق كه نيكو گردانيده است خداى در بهشت اللَّهِ براى مؤمن صالح رِزْقاً روزى را در اينكلام تعجيب و تعظيم آن چيزى است كه اهل ايمان در آخرت بآن مرزوق ميشوند از مثوبات جليله و درجات عاليه و مراتب فايقه اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ خداى بحق آن است كه بيافريد سَبْعَ سَماواتٍ هفت آسمان را بعضى بر بالاى بعضى وَ مِنَ الْأَرْضِ و بيافريد از زمين مِثْلَهُنَ مانند آسمانها يعنى آن را بر هفت طبقه خلق فرمود بعضى در تحت بعضى ديگر صاحب كشاف آورده كه در قرآن هيچ