تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٤٣ - سوره التحريم(٦٦) آيات ١ تا ١٢
روند و بعضى مانند ريح و برخى ديگر افتادن و خيزان و پاىكشان روند و چون بطايفه اول نتوانند رسند گويند بار خدايا نور ما را تمام گردان تا بايشان ملحق شويم و وجه توفيق ميان قول ابن عباس و ميان آيه لا خوف عليهم و لا هم يحزنون و لا يحزنهم الفزع الاكبر و اتمن ياتى امنا يوم القيمة آنست كه إشفاق و خوف ايشان بر عادت طبيعت بشربت باشد و اگر چه ايشان معتقد امنيت باشند و از حسن نقل كردهاند كه حق سبحانه نور ايشان را تمام كرده باشد ليكن ايشان تقربا الى اللَّه اين دعا كنند مراد آنست كه حال ايشان مانند حال مقربان باشد چنان كه در دنيا بآن عادت كرده باشند تا لازم نيايد كه آخرت دار تقرب و تكليف باشد چنان كه در دنيا حاصل كه مؤمنان بر صراط گويند خدايا نور ما را تمام كن تا در ظلمت نمانيم هم چنان كه كفار و منافقان ماندهاند وَ اغْفِرْ لَنا و بيامرز ما را و از ظلمات گناه ما را پاك گردان إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ بدرستى كه تو بر همه چيز از اتمام انوار مؤمنان و مغفرت اوزار ايشان و اطفاء نور منافقان قَدِيرٌ توانايى و چون كفار و اهل نفاق با وجود اين همه موعظه متنبه نميشدند از اينجهت حق سبحانه در عقب اين آيه فرمود كه يا أَيُّهَا النَّبِيُ اى پيغمبر خبردهنده يا بلند مرتبه جاهِدِ الْكُفَّارَ جهاد كن با كفار بشمشير وَ الْمُنافِقِينَ و با منافقان بمحاجه يا بقول رادع يا بافشاى اسرار ايشان يا باقامت حدود و از حسن مرويست كه بيشتر حدود در آن وقت با منافقان جارى ميشد زيرا كه ايشان بسيار مرتكب مناهى ميشدند كه بسبب آن مستوجب حدود ميگشتند و از ابو عبد اللَّه (ع) مرويست كه
ان رسول اللَّه لا يقاتل منافقا قط
پيغمبر (ص) با منافقان مقاتله نكرد پس مراد اين باشد كه با ايشان در محاجه جد و جهد نماى وَ اغْلُظْ و درشتى كن و اظهار خشونت نماى عَلَيْهِمْ برايشان و اصلا مسامحه و اتقا درباره ايشان مرعى مدار يعنى بهر دو گروه در محاجت و مقاتله مجاهده نماى و بذل مجهود خود كن وَ مَأْواهُمْ و محل بازگشت منافقان و كافران اگر ايمان نياورند و مؤمن خالص نشوند جَهَنَّمُ دوزخست وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ و بدى جاى بازگشتى است دوزخ و بعد از ذكر حال مؤمنان و كفار و منافقان بيان تمثيل مينمايد معاتبت كفار مكه را بكفار ماضيه كه با وجود مواصلت ايشان بانبيا بعذاب دنيوى و اخروى گرفتار شدند و سبب نسبت آنها بانبيا دافع عذاب ايشان نشد و در طى آن تعريض ميفرمايد بازواج پيغمبر (ص) به اينكه مصاحب و مواصلت رسول نفع بايشان