تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٢٤ - سوره الحشر(٥٩) آيات ١ تا ٩
بدون قتال آن را اخذ كرده باشند و اين قول اولى و اخرى است زيرا كه در فيء خمس نميباشد بلكه مجموع از بنى هاشم است و در معالم التنزيل آورده كه اهل جاهليت چون غنيمت و فيء گرفتندى مهتر ايشان ربعى برداشتى و از باقى نيز آنچه خيار آن بودى براى خود اختيار كردى و آن را صفى گفتندى و باقى را با قوم گذاشتى و توانگران قوم بر درويشان حيف كردندى جمعى از رؤساى اهل اسلام در غنايم بنى النضير همين خيال بسته گفتند يا رسول اللَّه شما ربع وصفى مغنم را برداريد و باقى را بگذاريد تا با يكديگر قسمت كنيم حق سبحانه آن را خاصه پيغمبر گردانيد و قسمت آن را بر وجهى كه مذكور شد مقرر ساخت و فرمود كه بر اينطريق كه حكم فيء نموديم كَيْ لا يَكُونَ تا نباشد آن فيء دُولَةً آن چيزى كه متداول باشد دست بدست گردان بَيْنَ الْأَغْنِياءِ مِنْكُمْ ميان توانگران از شما كه بآن مكاثره كنند و بقوت و غلبه زياده از حق خود برداريد و فقرا را اندك دهيد يا محروم سازيد چنان كه در زمان جاهليت بود خطاب باهل ايمان است غير از پيغمبر و اهل بيت وى (ص) وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ و آنچه ميدهد شما را پيغمبر از فيء و غنيمت فَخُذُوهُ پس فرا گيريد آن را كه حق شما است وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ و آن چيزى كه نهى كند شما را از آن فَانْتَهُوا پس باز ايستيد از آن علماى محققين بر آنند كه حكم اين كلمات عام است و معنى آنكه هر چه پيغمبر (ص) امر فرمايد از مامورات آن را غنيمت دانيد و برغبت تمام اخذ آن نمائيد و هر چه نهى كند از منهيات از آن باز ايستيد كه امر و نهى اوامر و نهى خداست پس هر كه مرتكب امر او شود نجات يابد و هر كه از نهى او اجتناب ننمايد در ورطه هلاكت ابدى و شقاوت سرمدى گرفتار گردد و مؤيد عموميت اينست اينكه صاحب كشاف آورده كه ابن مسعود مردى محرم را ديد كه جامها پوشيده بود او را گفت اين جامها را بكن آن مرد گفت آيتى از كتاب خداى در اين باب بر من خوان وى اين آيه تلاوت فرمود و از رسول (ص) روايت است كه قرآن صعب است و مستصعب بر آن كس كه تركش كند و آسانست آن را كه متابعتش كند و حديث من نيز صعب و مستصعب است پس هر كه بحديث من تمسك كند و جمع نمايد ميان آن و قرآن بر او آسان شود هر كه بقرآن و حديث من تهاون كند زيانكار دنيا و آخرت باشد و شما را فرمود كه سخن من بشنويد و بر آن كار كنيد پس هر كه بقول من راضيست بقرآن راضى است و هر كه بقول من استهزا كند بقرآن استهزاء كرده باشد چه حق سبحانه فرمود كه وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد از عذاب خداى در مخالفت رسول إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى شَدِيدُ الْعِقابِ سخت عقوبت