تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٣٤٥ - سوره التحريم(٦٦) آيات ١ تا ١٢
ايشانست بر اغلظ وجه و اشد آن چه در اين تمثيل ذكر كفر است و بعد از آن بيان تمثيل ديگر مى فرمايد براى مؤمنان مخلص بقوله وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا و بيان كرد خداى تعالى مثلى لِلَّذِينَ آمَنُوا براى آنان كه گرويدهاند امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ و آن مثل زن فرعونست يعنى آسيه بنت مزاحم كه بجهة خلوص ايمان فايز شد و وصلت او با فرعون باو ضررى نرسانيد و نقصى در قرب و منزلت او در نزد حضرت عزت پيدا نشد هم چنان كه صلاحيت نوح و لوط نفعى بزنان او نداده ايشان را از عذاب ابدى نرهانيد و گويند آسيه عمه حضرت موسى (ع) بود مرويست وقتى كه ساحران سحر خود را نمودند و موسى (ع) عصا بيانداخت و اژدها شد و آنچه ايشان سحر ساخته بودند از حبال و عصا همه را فرو برد آسيه ايمان آورد و مدتى ايمان خود را از فرعون پنهان مىداشت چون فرعون بر آن مطلع گشت وى را گفت كه از دين او برگرد برنگشت و امر كرد تا او را چهار ميخ كرده در آفتاب بينداختند حق سبحانه ملائكه را فرمود تا بگرد وى در آمده ببالهاى خود او را سايه كردند و فرعون گفت تا سنگى بزرگ آوردند و حكم شد تا بر سينه وى نهند آسيه چون آن سنگ بديد و نجات از فرعون و دخول در جنت از حضرت عزت درخواست كما حكاه اللَّه تعالى إِذْ قالَتْ ياد كن چون گفت آسيه رَبِّ ابْنِ لِي اى پروردگار من بنا كن براى من عِنْدَكَ نزديك خود بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ خانه در بهشت يعنى در مقام قرب مرا جاى ده وَ نَجِّنِي و نجات ده مرا مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ از فرعون و كردار ناپسنديده او كه كفر است و طغيان و تعذيب بدون حزم از بندگان وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ و برهان مرا از گروه ظالمان كه قبطيانند و ساير تابعان فرعون و كردار او آيه دالست بر آنكه استعاذه بخدا و التجاء باو و سؤال خلاصى از محن و نوازل از او از سير صالحين است القصه حق سبحانه دعاى وى مستجاب كرده حجاب از پيش وى برداشت پيش از آنكه سنگ بر او واقع شود خانه وى بوى نمود كه از يك در سفيد بود وى خوشحال گشت بعد از آن روح وى قبض كرد و آن سنگ بر جسد بيجان آمد و عذاب فرعون نچشيد و در اكثر تفاسير مذكور است كه حق سبحانه وى را بآسمان برد با جسد و حالا در بهشت است و باكل و شرب و ساير تنعم آن مشغولست و جمع ميان عندك و فى دالست بر آنكه آسيه طلب قرب خود نموده از رحمت او سبحانه و بعد از عذاب اعداى خود و تبيين مكان قرب خود كرده بقولها فى الجنة يا اراده كرده ارتفاع درجه خود را در آن و استدعا نموده كه جنت وى از جناتى باشد كه اقرب بعرش