تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٥٥ - سوره الطور(٥٢) آيات ٢٠ تا ٢٩
بدرجات ايشان يعنى ما جمع كنيم براى ايشان انواع سرور و بهجت را از امور مذكورة كه آن داخل شدن ايشانست در خلد برين و مزاوجت بحور عين و مؤانست باخوان مؤمنين و اجتماع اولاد با ايشان در درجات عليين و بعد از آن تعليل إلحاق ذريت به آباء ميفرمايد بقوله بِإِيمانٍ و تنكير آن بجهت تعظيم است يعنى بسبب ايمان عظيم مرتبه جليل القدر كه آن ايمان اباء است أَلْحَقْنا بِهِمْ در رسانيم بايشان ذُرِّيَّتُهُمْ فرزندان خورد ايشان را يعنى با آنكه درجات اباء بلند باشد نسبت بذريه صغار ما بفضل خود درجات ذريت را نيز بلند گردانيم تا چشم پدر و مادر كه برايشان افتد روشن گردد و بديدار يكديگر خوشحال شوند و بعضى گفتهاند كه جمله موصوله مبتداء است و خبر آن أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ و قوله وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ جمله معترضه از براى تعليل الحاق ذريت باشد در وصول بمرتبه ايشان يعنى آنان كه گرويده باشند و تابع ايشان شده ذريت ايشان بايمان آوردن در رسانيم ذريت ايشان را بايشان و بنا بر اين بايمان متعلق خواهد بود بقوله و ابتعتهم و تنكير آن اشعار است بر آن كه كافى است در الحاق متابعت نمودن ذريت بابا در اصل ايمان حقيقت در اولاد كبار يا حكما در ذريت صغار مرويست از حضرت رسالت (ص) كه
ان اللَّه يرفع درجة ذرية المؤمن في درجته و ان كانوا دونه لتقر بهم عينه
يعنى بدرستى كه خداى بردارد درجه اولاد مؤمن را تا آنكه بمرتبه درجه پدر رساند اگر چه ايشان در خور درجه او نباشند تا چشم او بايشان روشن گردد و بعد از آن اين آيه را تلاوت فرمود و از ابن عباس منقولست كه چون مؤمن به درجه خود رسد گويد بار خدايا پدر و مادر و فرزندانم كجايند ندا آيد كه ايشان عملى نداشتند كه موجب آن شود كه در مرتبه و درجه تو باشند او گويد خداوندا چه باشد كه بفضل خود ايشان را بمن رسانى حق سبحانه امر فرمايد تا همه ايشان را بنزد او برند و زادان از امير المؤمنين (ع) روايت كند كه حضرت رسالت (ص) فرمود كه
ان المؤمنين و اولادهم في الجنة
مؤمنان و فرزندان ايشان در بهشت باشند و بعد از آن آيه مذكوره تلاوت فرمودند و از حضرت امام جعفر صادق سلام اللَّه عليه مرويست كه
اطفال المؤمنين يهدون الى آبائهم يوم القيمة
اطفال مؤمنان را راه نمايند به پدران ايشان در روز قيامت و اينكه از امير المؤمنين (ع) منقولست كه روزى خديجه از رسول (ص) پرسيد كه يا رسول اللَّه حال آن دو فرزند من كه در جاهليت فوت شدند چون باشد آن حضرت فرمود كه بدوزخ روند خديجه دلتنگ شد و گفت فرزندانى كه از تو داشتم حال ايشان چون باشد فرمود كه ببهشت روند چه مؤمنان با اولاد خود در بهشت باشند و مشركان با اولاد خود در دوزخ اگر اين صحيح باشد مراد فرزندان بالغ كفار باشند زيرا كه خدا بگناه ابوين اولاد را مؤاخذه نكند و بگناه اولاد ابوين را عذاب نفرمايد از اينجا معلوم شد كه او سبحانه اولاد