تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٦٣ - سوره الصف(٦١) آيات ١ تا ٩
حضرت بسريانى مسيحا است و معنى اينكه بفرستد او را خداى بشما بعد از مسيح و از كعب منقولست كه حواريان بعيسى عليه السّلام گفتند كه
يا روح اللَّه هل بعدنا من امة بعد از ما امتى ديگر خواهد بود فرمود نعم امة احمد حكماء علماء ابرار اتقياء كانهم من الفقه انبياء يرضون من اللَّه باليسير من الرزق و يرضى اللَّه منهم باليسير من العمل
بلى بعد از من امت احمد خواهند بود كه خاتم پيغمبرانست و ايشان حكيمان و عالمان باشند و نيكوكاران و پرهيزكاران و در علم شريعت بمرتبه رسيده باشند كه گوييا پيغمبرانند خوشنود باشند از خدا باندك روزى و خداى خوشنود باشد از ايشان باندك كردارى حاصل كه آيه مذكور متضمن آنست كه عيسى على نبينا عليه السّلام بشارت فرموده بوجود با جود محمدى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اصحاب خود را اخبار نموده بنبوت و رسالت او و امر فرموده ايشان را بايمان آوردن باو و اين بشارت متضمن معجزه عيسى است نزد ظهور آن فَلَمَّا جاءَهُمْ پس آن هنگام كه آمد احمد بديشان بِالْبَيِّناتِ بمعجزات روشن و آيات هويدا قالُوا گفتند بيشترين بنى اسرائيل هذا آنكه او بما مينمايد سِحْرٌ مُبِينٌ جادوييست آشكارا كه بر هيچكس پوشيده و پنهان نيست و نزد بعضى ضمير جاء راجع است بعيسى عليه السّلام يعنى چون عيسى عليه السّلام بايشان آمد و معجزات بايشان نمود مثل احياى موتى و ابراء اكمه و ابرص گفتند اين سحريست نمايان و ميتواند بود كه مشار اليه هذا حضرت رسالت باشد يا عيسى و تسميه او بسحر جهت مبالغه باشد مثل زيد عدل و مؤيد اينست قرائت حمزه و كسايى كه هذا ساحر مبين پس معنى آنست كه احمد يا عيسى ساحرى است آشكارا وَ مَنْ أَظْلَمُ و كيست ستمكارتر مِمَّنِ افْتَرى از كسى كه ببندد عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ بر خداى دروغ را يعنى پيغمبر او را تكذيب كند و تصديق بمعجزات او ننمايد و گويد كه خداى او را برسالت نفرستاده وَ هُوَ يُدْعى و حال آنكه او خوانده ميشود و آن مفترى يعنى پيغمبر خدا او را ميخواند إِلَى الْإِسْلامِ بسوى دين اسلام كه مشتمل است بر خير و صلاح دنيا و فوز و نجاح عقبى استفهام از براى تقرير حكم مذكور است يعنى هيچكس ظالمتر از شخصى نيست كه حق سبحانه او را بزبان پيغمبر خود دعوت كند بدين اسلام كه متضمن سعادت دارين است و او بجاى اجابت آن كذب بر خدا افترا كند و معجزات ظاهره و آيات باهره پيغمبر او را سحر داند كه مستلزم كذب و تمويه است وَ اللَّهُ لا يَهْدِي و خداى راه ننمايد الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ گروه ستمكاران را كه بسبب رسوخ كفر از صراط مستقيم و دين قويم تجاوز نموده باشند مراد آنست كه حق سبحانه الطاف كه سبب