تفسير منهج الصادقين فى الزام المخالفين - كاشانى، ملا فتح الله - الصفحة ٢٢٥ - سوره الحشر(٥٩) آيات ١ تا ٩
است بر مخالفان حكم رسول زيد شحام از ابو عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده كه خداى تعالى هيچ چيز بانبيا كرامت نكرده الا كه بحضرت رسالت (ص) عطا فرموده از آن جمله سليمان را گفت امنن او امسك بغير حساب و در حق پيغمبر (ص) فرموده كه وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا در اين آيه اشارتست بآنكه تدبير امت متعلق است بحضرت رسالت و بائمه كه قايم مقام ويند و لهذا آن حضرت اموال خيبر را قسمت فرمود بر اهل اسلام و بر اهل خيبر منت نهاد كه ايشان را بحال خود بازگذاشت و بنى نضير و بنى قعقاع را جلا فرمود و بعضى از اموال را بايشان داد و رجال بنى قريظه را مقتول ساخت و سبى زرارى و نساء ايشان نموده و اموال همه ايشان را بر اصحاب قسمت كرد بر وفق مصلحت چنان كه حق سبحانه فرمود لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِينَ اين بدل ذى القربى است و بدل آنچه معطوف است بر آنچه حق تعالى رسول را بجهة تعظيم و توقير اطلاق اسم فقير بر او نكرده و آن كسى كه تجويز اعطاى فيء ميكند باغنياء ذى القربى تخصيص ابدال ميكند بما بعد ذى القربى يا تخصيص فيء ميكند بفيء بنى النضير حاصل كه فيء مر خدايراست و رسول او و مر درويشان هجرت كننده را از مكه بمدينه الَّذِينَ أُخْرِجُوا آنان كه بيرون كرده شدهاند يعنى كفار مكه ايشان را بيرونكردهاند مِنْ دِيارِهِمْ از سراهاى خود كه در مكه داشتند وَ أَمْوالِهِمْ و از مالهاى خود يعنى دور گردانيدند و منع كردند ايشان را از برداشتن اموالى كه داشتند يَبْتَغُونَ در حالتى كه اين مهاجران طلب ميكنند بسبب هجرت فَضْلًا مِنَ اللَّهِ افزونى و مزيت عطائى از خداوند خود وَ رِضْواناً و خوشنودى حضرت او يعنى هجرت ايشان براى تجارت و اغراض دنيوى نبود بلكه بجهت طلب خداى و رضاى مولى بود پس بجهت دوستى خدا و رسول ترك ديار خود كردهاند و اعراض نمودهاند از عروض و امتعه خود كه در مكه داشتند وَ يَنْصُرُونَ اللَّهَ و يارى ميكنند دين خداى را با نفس و اموال خود وَ رَسُولَهُ و نصرت مينمايند پيغمبر او را أُولئِكَ آن گروه مهاجران هُمُ الصَّادِقُونَ ايشانند راستان در دين اسلام هم بقول و هم بعمل در خبر است كه از مهاجر مردى بود كه سنگ بر شكم بستى و در زمستان بجهت برهنگى گودى بكندى و در آنجا نشستى تا سرما كمتر اثر كند چون حال او چنين بود رسول مال بنى النضير را بر مهاجرين قسمت كرد و بر سه كس از انصار كه محتاج بودند چنان كه در اول آيه مذكور شد و بعد از ذكر مهاجرين در حق انصار فرمود كه وَ الَّذِينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ و ديگر فيء مر كسانى راست كه جاى